|
|
|
|
Februari 2006 Graag had ik nieuwe mooie zonnige lentefoto's van Theursot op de site geplaatst, maar helaas de winterfoto's moeten er nog even op blijven staan. Het wilde nog lang geen lente worden deze week. Hoewel we op de laatste ochtend wakker werden gezongen door een vogel die, tegen beter weten in, floot of het lente was. Maar het koude grijze weer deed eerder aan de herfst dan aan de lente denken. De dagen voor onze aankomst had het enorm geregend en gedooid zodat de hele Morvan één snelstromende beek was. De Ternin, ging hier en daar flink buiten zijn oevers en overal onstonden er beekjes die zich over de weilanden heen een weg naar beneden zochten. Ook de Seine die we regelmatig onderweg passeren was één woestkolkende rivier. Na de hevige regenval was het op Theursot ook duidelijk waar er nog reparaties moesten worden uitgevoerd om verdere lekkages te voorkomen. Zoals b.v. het garagedak van boerderij, dat van de zomer tijdens een enorme hagelbui flink was beschadigd. Daar moet zo snel mogelijk reparatie plaatsvinden om alle spullen die erin staan te beschermen. Ook het terras van het grote huis had weer gelekt en daar gaat de eerstvolgende keer een afdak overheen, want het moet waterdicht zijn voor het nieuwe plafond van onze toekomstige huiskamer erin gaat. Het was ook de hele week zorgen om de boel warm te krijgen en te houden. Hoewel je wel langzaam went aan de koudere temperatuur, zodat we het op een gegeven moment al warm hadden als het 17 graden was in huis. Een andere goede manier van jezelf warm houden is gewoon hard werken (of lekker in je bed kruipen met extra dekens). We hadden deze week een fulltime bosbouwer bij ons (Aydan), die de hele week aan het hout zagen en ruimen is geweest en die zelfs in staat was in zijn eentje bomen om te trekken (wel eerst een beetje hulp van de kettingzaag). Maar de stapel hout die de kachel in kan groeide gestaag en verschillende bomen die nog in de weg stonden werden geveld. In huis zijn we verder gegaan in de salon om een lambrisering te plaatsen en de ramen schoon te maken en te verven. Om lekker te kunnen werken hadden we een paar gordijnen in de opening naar de bibliotheek toe opgehangen en er een kacheltje neergezet om een aangename werk- temperatuur te creeren. In de woon kamer hebben we na eerst de muur te hebben gestuukt de schouw in elkaar gezet (dit viel nog niet mee) . Daarna moest hij overeind tegen de muur aan verankerd worden (dat viel wel mee). Uiteindelijk stond het gevaarte en ik moet zeggen: hij past er erg goed. Nu nog afwerken, verven en daarna een kachel erin, maar dat komt later wel. Vrijdag is de dag waarop het vuilnis opgehaald wordt, maar toen ik s'avonds het hek dicht ging doen stond het er nog. Er zat een nieuwsbrief van de gemeente in het hek geschoven en daar stond in dat de ophaaldag was veranderd van vrijdag in dindsdag. Iemand had de zakken zien staan en de brief in het hek gestoken. Dat weten we dan ook weer, maar ik bleef wel met die zakken zitten. We waren deze week met een klein clubje: Lianda, Aydan en ik. De schoolbesturen in het Westland waren spelbreker en hadden in al hun wijsheid de vakantie een week verzet, zodat we niet gelijk op Theursot waren en er deze week weer een delegatie afreist naar Theursot. Volgens de weersverwachtingen hoeven zij ook nog niet op de lente te rekenen, sterker nog het zou weer kouder worden en er wordt sneeuw voorspeld. Dus dat wordt ook hard werken, wellicht zelfs langlaufen, of in bed met extra dekens. En er volgt dus een: Februari / Maart 2006 Zoals al uitgelegd was in het vorige stukje waren de gespreide schoolvakanties de oorzaak van verschillende vakantieweken op Theursot. Wij (Wim ,Jacqueline, Jesse, Martijn en vriend Raymond) waren er dus met z'n vijven. Niels was met vriendin Shelley en haar familie een weekje zon en zee op Tenerife gaan opzoeken. En wat wil je nog meer als je 15 bent: viendin, zon, zee en geen ouders. Die gingen vol goede moed "en France". Weer met volle bus jawel, dit keer waren de meeste spullen van de andere familieleden, van een waterpomp tot barkrukken. De rode draad dit keer was het weer. Een beetje sneeuw en blauwe lucht de tweede dag (donderdag), die ik meteen maar heb besteed om de stapel snoeiafval die verleden week was gemaakt in de brand te steken. De oude diesel was op maar een beetje petroleum doet ook wonderen om een vuurtje aan te krijgen. Dit was direct ook een mooie gelegenheid om een hoeveelheid oude zooi onder de hangaar vandaan te halen en te verbranden. Het gaf een aardig vuur en da's altijd leuk. Meteen ook nog wat hout gezaagd en het afval ervan kon ook meteen op het vuur. De wind dreigde nog even richting dorp te draaien dus: "ojee, denk aan de buren". Moge buur! Het was koud, dus de kachels vroegen veel aandacht en hout. Het was ook meteen een goede test of we het in de boerderij een beetje warm konden stoken. Dat ging goed en de truien konden uit. We hebben aan de schouw gewerkt en een inbouwkast gesloopt om daar een raam te gaan maken dit jaar. Jacqueline verfde het plafond tussen de bourgondische binten in de woonkamer en het keukenplafond kreeg zijn eerste laag roomwit. De kids vermaakte zich met sneeuwpret, tafeltennis (ik heb af en toe ook een potje meegedaan, dat houdt je jong) en gameboyen. Vrijdag en een groot deel van zaterdag regende het pijpestelen, waar kwam het allemaal vandaan? Dit ging zaterdagmiddag over in sneeuw, tot aan zondagmorgen toe. En dat was wel even slikken, want we wilden een beetje op tijd "en retour" die zondag morgen. Raymond moest weer thuisgebracht worden en Niels opgehaald, maar er lag wel een erg dik pak sneeuw. Zondag morgen om 7.15 waren de sneeuwschuivers begonnen met de weg vrij te maken. Dat was een hele klus, waarvoor alle respect voor de Fransen. Wat dat betreft zijn ze meer gewend als wij in Holland. Grote tractoren met aan de voorkant schuivers en aan de achterkant zout-strooiers reden af en aan. Wat nou "demain", de straat moest vandaag nog schoon. Daarna deed de zon de rest. Ik heb met een "ancien" schep de oprit sneeuwvrij geschept. En na een praatje pot in het frans (dankzij Marie- Anne onze lerares frans) met de buurman, durfde we het om 10.30 aan om te gaan rijden. On y va!!! We glibberden via de N-wegen (de binnenweggetjes probeerden we zoveel mogelijk te mijden) de Morvan uit om zo snel mogelijk op de autoroute te belanden. Onderweg lagen er heel wat auto's in de puin, zelfs een auto van de hulpdienst lag in de greppel. Op de snelweg zagen we een enorme kettingbotsing van zo'n 25 auto's..... dit laat je wel rustig rijden! Dit was een eigenaardige keer Theursot, met het weer als grote hoofdrolspeler. Groetjes Wim en Jacqueline |
|
|
|
|
|
|
|
Maart 2006 Toen ik deze keer afreisde naar Theursot had ik maar een echte wens en dat was een paar droge niet te koude dagen om een buitenklus uit te voeren. Ik wilde namelijk deze week een afdak maken over de "kleine serre", die over de achtertrap heen was gebouwd. Deze overkapping was niet voldoende waterdicht en zo kon de regen lekkages veroorzaken in de huiskamer eronder. De hele constructie bij het terras is op papier waarschijnlijk goed bedacht, maar met regen en dooiende sneeuw was blijkbaar geen rekening gehouden. Ik denk dat, nadat het rond 1900 was aangelegd, er al vrij snel lekkages optraden. En daarna zijn er allerlei noodmaatregelen genomen om de lekkages te dichten. Zoals met teerproducten en dakplaten en andere probeersels. Maar niets had voldoende geholpen. Het bleef lekken en daar moest nu echt wat aangedaan worden, anders hoef ik niet aan een nieuw plafond te beginnen in de huiskamer eronder. Er moesten volgens mij twee dingen gebeuren n.l.: een afdak over de achtertrap heen en een nieuwe vloer op het terras, zodat dan alles echt waterdicht zal zijn. De mooie dagen waarop ik hoopte kwamen ook. Toen ik op zondag arriveerde was de temperatuur al aangenaam, al lag er nog hier en daar een restje sneeuw in de Morvan. Het rook zelfs al een beetje naar de lente en heel aarzelend zag je hier en daar een bloempje uit de grond tevoorschijn komen! Daar hebben we toch lang op moeten wachten. Ook in de Morvan was de winter lang geweest. Van november tot nu aan toe was de temperatuur niet boven de 10 graden geweest, meestal was het tussen de -5 en +5. Nu was het gelukkig een stuk warmer. Ik ben s'middags direct maar begonnen met het slopen van de oude overkapping. Er zaten oude kapotte vieze eternietplaten opgespijkerd. De volgende dag kon ik met de bouw van het afdak beginnen. Eerst heb ik een houten frame gemaakt en daarop kwamen doorzichtige platen te liggen. Om het houten frame vast te zetten moest ik me soms in de vreemdste bochten wringen, want het moest passen tussen de dakgoot en de overkapping en die ruimte was niet groot. Het is een flink afdak geworden van 8,50 bij 2,20 m. Het water loopt in een goot weg, zodat het niet op het terras zal kletteren. Na zo'n drie dagen was het klaar. Precies op tijd, want daarna begon het te regenen. Ik kon meteen kijken of het afdak goed functioneerde. Dat deed het. Over de rest van het terras ligt nog een noodoverkapping totdat de nieuwe vloer klaar is. Wel kon er een gedeelte weg wat nu onder de nieuwe overkapping viel, waardoor er weer luiken van ramen open konden die eerst gebarricadeerd waren door de noodoverkapping. Toen het de eerste dagen nog mooi weer was heb ik met onze "professionele" heggenschaar het pad naar het weiland toe verbreed, deze was aan het dichtgroeien door struikgewas en bramen. Het was wel apart werk, je kon elke keer maar een stukje doen daarna moest je eerst alle bramen takken, die aan je trui bleven haken lostrekken. Het pad is wel weer een meter breder geworden. Nadat ik in de loop van de week boodschappen had gedaan, ben ik nog even in Colonge geweest, om de reisverhalen van onze Franse oud buurtjes te beluisteren, zij waren namelijk in januari in China geweest. Na de eerste mooie dagen werd het druilerig, de temperatuur was wel lekker, maar de zon liet zich niet meer zien. Ik ben toen binnen verder gaan werken en heb in de huiskamer weer een muur gestuukt. Daarna ben ik een grote opruimactie in de garage begonnen. Steeds werden er spullen bijgezet en inmiddels stond de garage vierkant vol en daar moest nodig wat aan gedaan worden. Dingen die we niet veel gebruiken konden naar zolder, ladders en fietsen heb ik opgehangen. Stukken hout verzameld voor de brandstapel, vuilniszakken met andere rommel gevuld en ook een doos met glasresten verzameld, die naar de glasbak konden. Terwijl ik het glas in de glasbak stond te proppen begon het opeens te waaien en toen ik daarna naar de lucht keek, zag ik tot mijn ontzetting een inktzwarte lucht aankomen en in de verte zag je het al enorm regenen. Ik heb de rest van het glas snel in mijn bakwagen gegooid en ben teruggerend naar huis. Ik was net binnen toen er het noodweer losbarste. Onweer, harde wind en met bakken viel de regen naar beneden. Ik ben meteen mijn nieuwe afdak gaan inspecteren en gelukkig ging daar alles goed. Het grasveld rond het huis kwam langzaam blank te staan. Na de eerste hoosbui bleef het regenen, hard, zacht, miezer, 24 uur lang werd het niet meer droog. Zaterdag ochtend, toen het ook nog regende, ben ik in de opgeruimde garage de laatste twee luiken gaan afmaken. Het ijzerwerk moest nog gelast worden en de wieltjes gemonteerd. Nu zijn alle ramen tenminste weer voorzien van luiken. Na de middag wilde ik gaan mountainbiken, maar het regende nog steeds flink en ik ben toen maar een biertje gaan drinken bij mijn buurman, die ook blij was een smoesje te hebben om niet verder in de regen te hoeven werken. Zo hebben we weer even bijgekletst en heb ik zijn laatste verbouwingsvorderingen bekeken. Uiteindelijk werd het zaterdagavond droog en zondag ochtend vroeg reed ik weg onder een prachtige sterrenhemel. En door de mistflarden heen reed ik weer terug naar Nederland. |
|
|
|
|
|
|
|
Mei 2006 Frankrijk inrijdend aan het begin van de week, gaf het beeld van een ontluikende natuur weer. De blaadjes aan de bomen kwamen aarzelend tevoorschijn en de koolzaadvelden lieten een voorzichtige gele kleur zien. Hoe anders was het een week later op de weg terug, na flink wat zonneschijn, een enkel buitje en de nodige warmte. Alles was veranderd in een schakering van groene kleuren en zover je kon kijken de enorme vlaktes van gele velden koolzaad! Wat kan er veel gebeuren in een week tijd! Zo ook op Theursot, waar het grootste gedeelte van de familie was neergestreken voor een weekje meivakantie. Het was wel een groep van overwegend het vrouwelijk (acht) en slechts drie van het mannelijke geslacht. De rest van de mannen had het te druk met werken, leren en vakantie vieren. Zo moesten Jacqueline en Jessse de honneurs waarnemen op de boerderij. Met pijn in het hart moest Willem ze met ons mee laten gaan. Maar wel met een lijstje met mogelijke klussen die ze konden doen. Manmoedig ging Jacqueline met verfkwast en luchtdrukbeitel aan de slag. Na even uitgelegd te hebben hoe de beitel werkte had ze de slag snel te pakken. Een wand van de kamer van de boerderij werd ontdaan van de gipslaag en de mooie grote stenen werden weer zichtbaar en kunnen de volgende keer weer worden ingevoegd. Dat was wel een stoffig karwei en omdat ze s'middags ook nog in de tuin werkte, moest ze niet alleen niezen van het stof, maar ook van de pollen en de stuifmeel. Nadat de verschillende verfklusjes waren gedaan was de hele klussenlijst afgewerkt. Het koetshuis had wel een volledige beman(vrouw)ing, dus daar werden de mouwen opgestroopt. Het salet moest worden gestuukt. Voordat dat kon gebeuren moesten sommige gedeeltes van de muur weer in vorm gemaakt worden met wat "passteentjes". Jos is er inmiddels een expert in geworden. Toen de vorm er min of meer weer inzat kon de cementlaag er tegenaan geplakt worden en toen deze droog was ook de gipslaag. Daardoor werd het een heel ander gezicht. Ondertussen was Marjolein begonnen met het slopen van de schouw, omdat deze wel even gemist kan worden. En zonodig staat er zo weer een nieuwe. Op de plek van de schouw moet de afvoer komen van de toekomstige badkamer boven naar de kelder eronder. Er moest een gat in de vloer komen. Het begin ervan is gemaakt, maar de echte doorbraak laat nog even op zich wachten. Het "hoofdstoot"afdakje van het salet naar de keuken is verkleind, zodat Jos hier in ieder geval niet meer zijn hoofd stoot. In het grote huis was Lianda verder gegaan met het afverven van de salon. Na het even wennen aan de nieuwe kleur van de muren was het resultaat toch erg mooi. Ayesha was in haar kamer verder gegaan met het kiervrij maken van haar vloer, waarvoor ze heel wat kokertjes acrylaat gebruikte. Ikzelf ben bezig geweest met het dak van de serre. Deze was nogal lek en elke keer een nieuw zeil erop leggen is ook niet de oplossing. Het werd tijd voor een meer definitieve oplossing. Eerst moest de oude dakbedekking eraf. Dat betekende een vracht steentje eraf scheppen en vervolgens de mastiek. Het viel niet tegen en het was er eigenlijk heel snel af. De betonvloer eronder was flink beschadigd. Deze heb ik eerst gerepareerd en zodoende kunnen een van de volgende vakanties de nieuwe bituumrollen erop. Voorlopig ligt er weer een nieuw zeil op. Omdat ik toch op de serre bezig was heb ik gelijk wat luiken geverfd. Het sleutelen aan de grasmaaier werd bijna een taak op zich. Nadat er eerst per ongeluk mix benzine in de tank was beland, werd vervolgens het aantrekkoord kapot getrokken, daarna bleek de v-snaar totaal versleten en toen braken er spontaan nog wat schroefjes af. Uiteindelijk is wel al het gras gemaaid. Gelukkig kwamen we rond met maaien. Verleden jaar lukte het niet en liep je de rest van het jaar achter de feiten aan. We konden nu ook met twee maaiers werken en dat gaat toch wel een stuk sneller. We zijn ook begonnen met het storten van puin voor een parkeerplaats, maar voor die af is kunnen we nog wel wat puin gebruiken. De kinderen vermaakten zich weer als vanouds op de trampoline, waar op een gegeven moment zelfs ons Franse buurjongentje op aan het springen was. Ook de stenenwinkel van de kinderen ging weer open, al had ik de indruk dat ze minder verkochten als verleden jaar. Toen de buitentemperatuur opliep, wilde Romee, Shanna en Jesse wel gaan zwemmen en vol goede moed gingen ze naar het riviertje en ondanks het koude water gingen ze kopje onder. We kregen ook nog bezoek van Monique die met een vriendin uit Nuits naar de vorderingen kwam kijken. Toen Lianda met Jacqueline en Marjolein naar een brocante waren geweest, werden ze op de terugweg achtervolgd door een fransman. Hij bleef maar kilometers lang achter hun aan rijden. Zelfs toen ze ons terrein opreden deed hij precies hetzelfde!!! Het bleek de verwarmings -monteur te zijn die zou langskomen voor de centrale verwarming! De laatste avond en dag erop waren zeer feestelijk. Zaterdagavond champagne in de fontein ter ere van de verjaardag van Jacqueline. Daarna barstte er een "spontaan" feest los in de feestzaal van het dorp, dat tot 6 uur in de morgen duurde en sommige van ons flink uit hun slaap hield. Om ongeveer 7 uur werd de Morvan gewekt en belegerd door rijen auto's met mensen die, naar we eerst dachten Jacqueline wilde komen feliciteren, maar later bleek dat ze kwamen wandelen tijdens de grote Morvan wandeltocht. Wij konden hier helaas niet aan mee doen, wij moesten weer terug naar Nederland. |
|
|
|
|
|
|
|
Mei 2006 deel II Het was inmiddels twee jaar geleden, dat mijn ouders hun eerste bezoek hadden gebracht aan Theursot. Toen was er een begin gemaakt met de renovatie en konden we net een beetje leven in het grote huis. Na twee jaar verhalen en foto's wilden ze wel weer eens met eigen ogen de vooruitgang zien. Ook de moeder van Jos had wel zin om Theursot eens te bekijken. Zo werd het idee geboren om rond hemelvaartsdag enkele dagen met ouders naar Frankrijk af te reizen. Jos en Marjolein met een auto vol, want de kinderen wilden oma niet alleen laten gaan, dus gingen ze allemaal mee. Wij waren zonder kinderen, zodat het bij ons in de auto iets minder druk was. We waren duidelijk niet de enige die op pad waren, overal zag je caravans en afgeladen auto's rijden om te profiteren van de vrije dagen. Onderweg was het weer niet best, het regende geruime tijd. Gelukkig toen we aankwamen in de Morvan was het droog, maar niet echt warm. Als eerste werd de kachel aangemaakt om alles op te warmen. Toen we ons een beetje geinstalleerd hadden arriveerde de auto vol meiden (en Jos) uit Monster en het was meteen een gezellige drukte. Nadat we wat gegeten hadden werden de gasten naar hun kamers gebracht (mijn ouders naar de kamers van Wim en Jacqueline en Jos zijn moeder naar Ayesha's kamer) en kon er uitgerust worden van de reis. Tijdens de paar dagen die we er zouden zijn zou er niet geklust worden, wel een beetje relaxen (chillen) en met de ouders op stap gaan. Het gras was wel erg hard gegroeid en moest hoognodig een maaibeurt hebben. Niet alleen het gras maar ook het onkruid was hard gegroeid, zodat bosmaaier, motormaaier en aebi weer van stal zijn gehaald. De motormaaier is ondertussen wel een onderhouds- intensief apparaat geworden. Na elke maaibeurt kan je weer sleutelen aan het ding. De eerste dag liep de maaier voor geen meter en sloeg heuvelop elke keer af. Dus in plaats van uitslapen zat ik vroeg in de ochtend het hele apparaat uit elkaar te halen, schoon te blazen en afgebroken schroefjes te vervangen in de schuur. Eenmaal weer in elkaar duurde het twee starts en een schietgebedje en toen liep de maaier weer en hij deed het een stuk beter als daarvoor. Zodoende hebben we het het hele terrein kunnen maaien en dat is toch altijd een prettig gezicht. De tweede dag bleek er nog een klein lekje in de waterleiding in de kelder te zitten. Na wat kneedbaar staal was dat....... net niet dicht. Maar het plakspul was op dus we bleven met een tranende leiding zitten. Voor de rest waren het relaxte dagen. Regelmatig waren er rondleidingen voor de ouders op het terrein. Naar de boerderij, naar het weiland, het park, het riviertje, het bos, alles werd bezichtigd en bewonderd. Lianda had van de rabarber die was opgekomen met Romee, Shanna en Lune heerlijke jam gemaakt, die zo lekker was dat de hele pan schoongelikt werd. De gasten hadden de weg in huis al snel gevonden. Mijn vader en moeder verbleven in dezelfde kamers als de vorige keer en verdwaalden nu alleen nog maar de eerste avond. Terwijl de moeder van Jos door haar kleindochters werd rondgeleid en daarna geclaimd om spelletjes te doen. De zon liet wel een beetje verstek gaan en hoewel de temperatuur buiten best lekker was kregen we de ouders moeilijk naar buiten. Ze vonden het te koud of te hard waaien en bleven liever de kachel opstoken, tot het op een gegeven moment binnen bloedheet was. Na de eerste dag rustig te hebben doorgebracht, zijn we de tweede dag naar de tempel van de duizend boeddha's geweest. Een imposante tempel in een van de grootste boeddhistische centra van Frankrijk met grote beelden en een indrukwekkende zand mandala. Het was ondertussen lekker weer geworden en de mist was opgetrokken, zodat we besloten naar Uchon te gaan om van het uitzicht te genieten. Het blijft een prachtig gezicht vanaf die rotsen de verre verten in. De volgende dag zijn Lianda en ik met mijn ouders naar het kasteel van Sully geweest terwijl Jos zijn moeder meenam voor een kort bezoek van Autun en daarna zijn ze met zijn allen gaan picknicken bij het hoge meertje in de Haut Folin. Het kasteel van Sully is een van de grootste renaissance kastelen van Frankrijk en nog in particuliere handen. En met een mooi park en prachtige moestuin zeker een bezoek waard. We hebben een rondleiding gehad in het kasteel die werd gegeven door een zeer geinspireerde jongeman die niet uitverteld raakte. Maar ja het geheel was in het Frans, dus hij kreeg geen fooi van mijn moeder. "Had hij het maar in het Nederlands moeten doen" zei ze. Toen we ons s'avonds weer verzameld hadden op Theursot hebben we lekker geborreld buiten voor de serre op de afloop van deze leuke dagen en konden onze gasten vertellen wat ze van de vorderingen van de huizen dachten. Gelukkig waren ze erg positief. De volgende ochtend was het weer koffers pakken en gingen we weer terug naar Holland. Maar het huis blijft niet lang leeg want over een week staat Willem hier weer met een volle bus. |
|
|
|
|
|
|
|
Pinksteren 2006 Inderdaad een kleine week later stond Willem voor het hek en hij noteerde het volgende; Pinksteren was voor mij een mooie gelegenheid om een paar dagen naar onze "trots" af te reizen. Tijdens deze dagen was het iets eenvoudiger een bestelbus via mijn werk te organiseren. Ik ging samen met Jesse, onze jongste. Vader en zoon, altijd goed zo'n weekend samen. Verder in de bus zaten vijf stuks ramen voor de boerderij. Deze waren, of nog niet aanwezig, of in slechte staat. Omdat het in het Frans moeilijk uitleggen was wat ik wilde, heb ik de ramen in Nederland laten maken. De dakplaten van de garage van de boerderij zijn oud en doorboord met hagelstenen geweest, zodat de regen nu vrij spel heeft op onze spullen. Dus heb ik er maar nieuwe voor besteld, samen met de nodige zinken dakgoten voor de boerderij. Dan kan ik komende zomer tenminste weer vooruit. Deze spullen moesten tezamen met nog een aantal andere zaken, zoals een voetbaltafel, een keukenmeubel van Jos en Marjolein en wat kleiner spul naar Theursot vervoerd worden. Vrijdagmorgen uit Wateringen vertrokken, bij Ooltgensplaat nog even twee houten binten opgepikt en op naar La France. Bij de tolpoorten hoefden we geen tol te betalen, er werd gestaakt. Dat moeten ze vaker doen. Het was me toch lekker weer bij aankomst, heerlijk fris, zonnig, lenteweer. Uit het windje zat je goddelijk!!! Na het middageten zei niemand dat ik weer moest beginnen. Wijntje erbij, boekje, heerlijk! Jesse was ik op een gegeven moment kwijt, hij liep ineens bij de Franse buurjongens te voetballen. Voor het eerst! Was wel geinig. Even later was het spul bij ons aan het tafelvoetballen. Opeens stond de buurvrouw aan het hek (dat de kids op slot hadden gedaan). Zij vroeg zich af waar haar garcons waren. Een bezorgde Franse moeder, die haar kinderen bij die vreemde Hollanders toch even in de gaten hield. Maar toen ze de jongens bezig zag met het tafelvoetbalspel was het weer goed. Ik besefte dat de Franse mensen die Hollanders soms net zo "eng" vinden als andersom. Het zijn dingen die je de tijd moet geven om te groeien. In de garagedeur van de boerderij heb ik nog twee draadglasramen gezet. Daar zaten voor nood nog steeds twee hardboard platen in. Zag er nu weer netjes uit. De deuren kan Jacqueline van de zomer nog een keer groen verven. Van de buitengevel. die nu nog gestuukt is, een stukje schoongebikt en een proefstukje gevoegd. Zodat het natuursteen weer in zicht komt. Na twee eerdere proeven geloof ik dat deze derde en laatste proef het gaat worden. Iets witter cement en wat dieper ingevoegd, zodat het steen beter uitkomt. In een verloren moment heb ik nog wat hout gezaagd voor de kachel, komende winter. Dat kan maar weer gedaan zijn. Het was nog wel even zweten. Het landgoed zag er gewoon keurig uit, de zwagers hadden met de meivakantie goed hun best gedaan. Het lag er verzorgd bij, niets aan doen. Zo gaat de tijd snel voorbij en de tweede pinksterdag onder het genot van de Harry Potter luister CD's zijn we zonder problemen naar huis gereden. |
|
|
|
|
|
|
|
Juni 2006 Kort nadat Willem was vertrokken, stonden Lianda en ik alweer aan het hek van Theursot. Wij kwamen voor een weekje langs. Het beloofde een drukke week te worden. We hadden verschillende afspraken voor deze week. De verwarmingsman zou langskomen, de oudbuurtjes uit Colonge zouden komen eten en we waren uitgenodigd op het verjaardagsfeest van een andere oud-buurvrouw uit Colonge, die nu inmiddels in Nuits-Saint-Georges woont. Het was nog spannend in Nederland of onze zoon geslaagd was voor de middelbare school. (en gelukkig was dat zo). Tussen alle afspraken door wilde we wel het een en ander doen. Het een en ander bestond bestond o.a. uit maaien, want door het mooie weer, met af en toe een buitje, groeide het gras als kool. Maar elke dag een stuk maaiende heb ik het grootste gedeelte van het terrein afgekregen. Het weer was heerlijk en we konden meestal buiten eten en buiten aan de slag. De gevel van het huis was door de jaren heen behoorlijk vervuild en moest nodig eens schoon gemaakt worden. We hebben de hogedrukreiniger aangesloten en de gevel eens flink schoongespoten. Je werd er zelf wel ontzettend vuil van, want al het water sloeg met vuil en al terug tegen je aan. Lianda die vanaf de grond het 100 jaar oude mos van de trappen van het bordes spoot had al heel zwarte benen, maar toen ik boven op een hoge ladder de bovenkanten van de muur deed in alleen een zwembroek en een veiligheidsbril, was ik van top tot teen zwart. De muren daarentegen werden vele tinten lichter en dat was het doel van de werkzaamheden. In onze slaapkamer was onze eerste poging de muur te behangen voor een gedeelte mislukt. Op de plek waar de schoorsteen zit kwam het behang er zo weer af zetten. Ik heb er toen een gipswandje voor gezet en nu hebben we de muur geverfd om een tweede teleurstelling te voorkomen. We hadden in Colonge jaren terug bij een brocante een gammele eettafel gekocht. Eigenlijk wilde ik dat ding helemaal niet, zo gammel was hij. Omdat hij maar 40 franc kostte en Marjolein aanbood hem te betalen, heb ik hem toch maar op mijn auto gebonden. Voorzichtig zijn we naar huis gereden en wonderwel bleef de tafel erop zitten. Hij was groot, maar wel in slechte staat. De ouders van Lianda, die in die tijd een week in ons huis logeerden, hadden, als verrassing, de tafel helemaal opgeknapt. Nieuwe stukken poot werden erondergezet, alles werd vastgezet en in de olie gezet. De tafel deed daarna jaren dienst daar. Toen zijn we verhuisd naar Theursot en ging de tafel om sentimentele reden mee. Maar daar werd de tafel slechter en slechter. Nu stonden we voor de keuze, of nog een keer opknappen of de brandstapel op. We konden het toch niet over ons hart verkrijgen hem weg te gooien, dus dan maar opknappen. De poten moesten bijna geheel vervangen worden, er moest een nieuwe kopkant op en hij ging opnieuw in de verf. Het resultaat is dat we weer een tafel hebben waar we weer een poosje mee vooruit kunnen. Bij het zoeken naar nieuwe poten stuitte ik in de hangaar op een oude deurpost, die verdacht veel leek op een deur die ik al eerder daar had weggehaald om als deur tussen de keuken en eetkamer te dienen (de oude deur was eruit verdwenen). Het bleek te kloppen, de deurpost en de deur hoorden bijelkaar. Dus met enig passen, meten en zagen zat er weer een deur in en is er weer een puzzelstukje van het huis op de juiste plaats terechtgekomen. Wat onze afspraakjes betrof: - De verwarmingsman had het te druk en kon niet langskomen. - Uit Colonge belde een stel af en dus kwamen alleen Gerard en Denise eten, het was er niet minder gezellig om. - De verjaardag in N.S.G. van Monik was erg leuk. Het was zaterdag nadat we aankwamen eerst een bezoek aan een wijncave met bijbehorende proeverij, daarna verzamelden we bij de feestzaal voor een welkomsborrel. Vervolgens tafelden we tot 1.00 uur en daarna volgde de favoriete bezigheid voor de Fransen op een feest: n.l. karaoke. Op luide en valse toon werden allerlei Franse mee-bler-liedjes meegeschreeuwd. We sliepen in hetzelfde gebouw als waar het feest werd gegeven, zodat men niet meer met de auto hoefde i.v.m. de nieuwe anti-drank-in-het-verkeer wet in Frankrijk. Wij waren de enige niet Fransen op het feest en het was voor ons wel inspannend mee te doen met al die franse conversaties. Op zaterdagmorgen stond er een onbijt klaar en iedereen kon rustig bijkomen van het feest. Onder de middag zou er nog een lunch worden geserveerd, maar wij waren toch wel een beetje moegepraat en zijn voor de lunch vertrokken. Wel hebben we weer wat nieuwe mensen leren kennen en met bekenden bijgepraat. We zijn nog twee dagen op Theursot geweest en hebben wat verfklussen gedaan. Het bleef prachtig weer en op woensdag zijn we na een heerlijk ontbijt in de zon weer op Nederland aangegaan voor weer een maandje hoofdwerk voor de zomerklusvakantie aanbreekt. |
|
|
|
|
|
|
|
Zomervakantie 2006 Terugrijdend en uitkijkend over de Morvan, dat met een enorme regenboog afscheid van ons nam na een verblijf van vier weken, speelden de belevenissen van deze maand nog eens door mijn hoofd. Vooraf werd er door ieder ingeschat wat er allemaal gedaan zou kunnen worden in deze zomerwerkvakantie. In het koetshuis stond het afmaken van de opkamer (of salet) hoog op de lijst. De boerderij zou een heel nieuw raam krijgen, de rest van de ramen moesten vervangen worden en op het dak van de garage wilde we nieuwe golfplaten leggen. Bij het grote huis moesten minimaal het dak van de serre en het terras waterdicht gemaakt worden. En dan liefst nog allerlei andere klusjes tussendoor. Dus vol goede moed gingen we half juli, terwijl heel Europa zuchtte onder de hittegolf, naar Frankrijk toe. Er was al in weken geen druppel water gevallen en de natuur was dan ook dor en droog. Weilanden waren helemaal geel en de riviertjes kleine stroompjes geworden. Het was bloedheet op Theursot. Beneden in huis was het nog enigszins uit te houden, maar hoe hoger in het huis je kwam hoe warmer het werd. Ook de ramen open zetten hielp niets. De enige ruimten die nog een beetje koel waren, waren de kelder en de garage, maar om daar nou te gaan slapen was ook weer zo wat. Het was s'nachts dus weinig slapen en overdag in de ochtend even wat werken en daarna met zijn allen rond het kinderzwembadje zitten, benen in het water en een koud drankje drinken. Veel meer zat er niet in, het was gewoon te heet. Gelukkig had ik eerst een klusje in de kelder, daar moest een stuk lekkende oude waterleiding vervangen worden. Jammer genoeg was dat na een dag al af en moest ik weer naar buiten. Gelukkig had ik al snel weer een ander leuk karwei. Het dak van de serre met de hogedrukspuit reinigen. Weer even iets dat voor een beetje afkoeling zorgde, maar waar je ook heel vies van werd. Langzaam begon iedereen aan de klussen die zij voornemens waren te doen. Gaandeweg de eerste week sloeg het weer om, de ergste hitte was over en we kregen koeler weer en regen! Dat was een welkome verandering, je kon een stuk beter slapen en het was voor de natuur ook heerlijk. Alleen had ik, om het serredak van een nieuwe bedekking te voorzien, droog weer nodig. Er lag zeil op de serre en elke keer als ik het lef had om het zeil weg te halen om te gaan beginnen begon het te regenen. Ik mocht op een gegeven moment het dak niet meer op omdat het mooi weer moest blijven. Toen ben ik maar gaan stuken in huis en in het salet. In het salet werd gestuukt en gekunststuukt, met leuke bochten en verrassende nisjes. Bij de boerderij ondertussen klonken beitelgeluiden en werd er een gat in de muur gemaakt waar het raam moest komen. Dat ging heel voorzichtig anders had je i.p.v. een raam van 1 bij 1,50 meter een raam van 4 bij 8 meter. Dus behoedzaam met stempels en ondersteuning werd de klus geklaard. Daarna moesten de randen weer worden opgemetseld om vervolgens het raam erin te plaatsen. Als ik het zo opschrijf lijkt het een klusje van niks, maar het vereiste wel wat vakmanschap voor het klaar was, want voor je het wist kwam er een losse staan naar beneden vallen. Het resultaat van het nieuwe raam was wel erg mooi. Er kwam veel meer licht in de huiskamer van de boerderij. Ook de andere ramen werden vervangen door nieuwe en waar boven luiken zaten, zitten nu ook ramen. Alleen met het beglazen ging het wat minder. De glaslatten waren te dik en het glas werd afgekeurd door de boerin. Dus moest Willem alle glaslatten halveren en nieuw glas snijden. Het oude dak van de boerderijgarage, dat door hagelstenen veranderd was in een gatenkaas , werd in vlot tempo losgetrokken en na renovatie van de panlatten in de dezelfde vaart er weer van nieuwe platen voorzien. Dat was dus ook weer waterdicht. (of toch niet?) In het grote huis werd er geverfd dat het een lieve lust was. Ayesha in haar kamer die deze vakantie toch zoveel mogelijk afmoest. Dat betekende het verven van de vloer en behangen van de muur en verlichting ophangen. Het is bijna allemaal gelukt en ook goed gelukt. Beneden werd het plafond en de lambrisering in de bibliotheek geverfd, de achtertrap naar boven en een hoekkast voor de serre. Buiten werd de serre zelf geverfd en enkele luiken, het gaat er steeds beter uitzien! Wat ook erg mooi is geworden is het koepeltje, de opkamer of salet of hoe je het ook noemen wil van het koetshuis Na verven, stuken, drempel storten, trap herstellen, bovenraampje maken, tafelverven en allerlei andere klusjes is het bijna af, maar wel zover dat er voor het eerst in gegeten kon worden en s'avonds werd de oplevering gevierd met champagne. Er werd meteen voorgesteld om dit bij het gereedkomen van elke kamer te doen. Tussendoor ontvingen we behoorlijk wat bezoek, dat afwisselend voor ons, voor Jos en Marjolein of voor Willem en Jacqueline kwamen. Sommigen, die al eerder waren geweest zagen de vooruitgang en voor anderen was het de eerste kennismaking. Het is toch altijd weer leuk om de reacties te zien en te horen. De kinderen hadden het ook druk. Behalve de trampo en zwemmen werden ook hutten gebouwd, kacheltjes opgepoest, de stenenwinkeltjes gingen weer open en er werden veel bessen geplukt om jam of limonade van te maken. Zelfs werd een poging ondernomen een zwembad uit te graven en voor een gedeelte zijn ze daar ook ingeslaagd. De grotere (Niels, Aydan en Jesse) groeven de pootbak in de oranjerie uit. Gelukkig kreeg ik mijn droge dagen en kon ik de nieuwe dakbedekking op de serre leggen. Ook vervingen we een gedeelte van het oude glas van de serre tot slot werd de vloer hersteld en gepoetst en de serre ingericht. Ook het terras op de eerste verdieping werd betegeld en leek na een regenbui waterdicht alleen de afvoer van het terras zat nog wel met een halve meter blubber dicht. Ook werden verschillende brocantes bezocht en de nodige spullen gekocht. waaronder een bel voor bij de poort. Het ijzerwerk zat er wel nog alleen de bel was weg. Nu zit ie er dus weer. De laatste week hadden we nog een aperatief bij de buren, waar we met zijn dertienen binnenvielen. We werden getrakteerd op een waar eet en drinkfestijn. Het was maar goed dat we s'avonds zo naar de overkant konden rollen. Aan het eind van de week was de vakantie voorbij die zo tropisch begon en herfstig eidigde. p.s. dit was natuurlijk niet alles want: -Hoe kwam Ad aan die kapotte neus en Willem aan die platte duim? -Hoe kwam die balkenmaaier nu in de struiken vast te zitten? -Wie of wat doorboorde het dak van de buiten plee? -Hoe vaak heeft Jos nu zijn kop gestoten? -Hoeveel blikken verf zijn er doorheen gejaagd en hoeveel flessen wijn? -Hoeveel Loirs hebben we nu uiteindelijk gevangen? -Lekker gemountainbiked joh! -Hoe zit het nu met de permis de travail voor het koetshuis? -Waar moet Jacqueline nu haar chips verstoppen? -Hebben Ad en Lianda mooi weer gehad op hun weekend weg? -Tot hoe laat zat Marjolein door te verven s'avonds? -Hoe zijn Aydan en Ayesha weer in Nederland gekomen? -Wie stond er nu voor paal in het koetshuis? -De drempelvrees is opgelost bij de boerderij -Houd Willem niet van muizen, maar wel van kikkers? -Wie heeft er nu de meeste koekjes op? -Gaat een gil van Ysell door de geluidsbarriere? -Lekker Dikkedakken!!!!! |
|
|
|
|
|
|
| |
|
