THEURSOT une vie Organamic


Home
Geschiedenis
Verhalen 2002
Verhalen 2003
Verhalen 2004
Verhalen 2005
Verhalen 2006
Verhalen 2007
Verhalen 2008
Foto albums
Het Gastenboek
De Morvan
Welkom in 2010

Haal diep adem, kijk om je heen, voel de rust




Het Herenhuis



Het Koetshuis



De Boerderij



De Oranjerie
 

Gelegen in het prachtige parc regional
Le Morvan vonden we het landgoed Theursot.
Het was behoorlijk verwaarloosd en al jaren niet meer bewoond, zwaar vervuild en met veel achterstallig onderhoud.
Toch stal het ons hart en met vereende krachten begonnen we aan het weer tot leven brengen van het landhuis, het koetshuis, de boerderij, de oranjerie en de 6 hectare park en weiland.
Deze website is bedoeld om je mee te laten kijken naar de klus die we op ons genomen hebben.
 
 
 
Située dans le merveilleux parc régional du Morvan nous avons trouvé la propriété Theursot.
Inhabitée depuis de nombreuses années, la propriété était sale et complètement à l'abandon.
Malgré tout nous avons immédiatement eu un coup de coeur, et dans un effort commun nous avons entrepris de faire revivre la maison, le relais de diligence, la fermette, l'orangerie et les 6 hectares de parc et de prairie! Le site est destiné à témoigner de l'ampleur du travail que nous avons entrepris. 

 

 


      LAATSTE  NIEUWS !



Het leegruimen van de Oranjerie



Tussen de buien door een dakraam plaatsen



De achterdeur wordt achterraam



En met oude ramen en oude luiken......



Maken we "nieuwe" ramen en luiken

Mei-Juni 2008

 

Het had er in het begin van de week alle schijn van dat we in een subtropisch regenwoud aan het werk waren. De hoge temperaturen, hoge luchtvochtigheid en veel regen zorgde voor die omstandigheden. Toen we in de loop van de week ook nog op slangenjacht moesten, werd dit beeld alleen maar versterkt.

Ik had deze week hulp van Hans, die vanuit België richting Theursot was vertrokken voor zijn tweede “werkweek”. Hij was in 2003 al eens mee geweest en kon dus goed het verschil bekijken met toen met nu. Er was inderdaad het een en ander veranderd.

We zouden ons deze keer bezighouden met de Oranjerie. Daar was buiten het opruimen nog niet veel aan gedaan. Het was nu een opslag voor stoelen  en het zwembad en het had blijkbaar een grote dikke muis gehuisvestigd. Ik verstoorde de aanbouw van zijn nest. De muis had gebruik  gemaakt van een vuilniszak, onderdelen van het zwembad en zelfs aan het zwembad zelf was geknaagd. Dat wordt eerst lekjes plakken voor hij gevuld kan worden.

In de Oranjerie zaten ook een paar lekplaatsen in het dak (niet van de muis), die wel provisorisch waren gerepareerd maar toch nog steeds een beetje lekte. Vervelend genoeg zaten er ongeveer honderd spijkers en schroeven en haken in de binten geslagen (er werd wat ophangen vroeger), die er allemaal uitgepulkt werden. Ik wilde twee nieuwe dakramen plaatsen voor het broodnodige licht boven. De boveningang die bestond uit een gammele deur werd veranderd in een raam met een luik ervoor. De vloer had wat slechte plekken die vervangen werden en er moest een opening gemaakt worden voor een trap. De binten die de vloer van de bovenverdieping droegen waren bijna uit de muur gerot en hadden ondersteuning  nodig  om niet verder te verzakken. Oude leidingen werden weg gesloopt en de oude ramen van de benedenkamer waren na zorgvuldige restauratie weer terug gehangen. Zelfs kwamen de herstelde luiken er weer voor te zitten.

Tijdens de controle van gaatjes in het dak van de oranjerie stuitte we nog op een behoorlijk grote slang die lag te slapen op de nokbint. We vonden het niet zo’n prettig idee om onder de slang aan het werk te gaan en na een “Indiana Jones” aanpak konden we de slang verwijderen en met gerust (snel kloppend)  hart verder werken. De nokconstructie vroeg de nodige bouwkundige kennis om alles weer netjes in orde te krijgen. Wat dat betreft was ik blij dat we met zijn tweeën waren. Na een kleine week zich te hebben uitgeleefd in de Oranjerie ging Hans weer op huis aan en kon ik nog enkele dagen doorwerken. Onder andere om ramen en luik te verven, een gedeelte van de muren te stuken en om beschadigingen in de muren met cement te herstellen. Gelukkig was het af en toe ook nog even droog, zodat het gras een broodnodige maaibeurt kon krijgen. Tot nu toe gebeurde het met loopmaaiers, maar elke keer heuvel op en af dat is behoorlijk vermoeiend en daarom hebben we een tractor gekocht om wat makkelijker de heuvels te kunnen maaien en zeker met hoog gras, bramen en ander ongerief. Helaas door de vele regen kreeg ik terrein niet af. Vooral op donderdag gingen de sluizen wijd open en viel er in korte tijd een enorme hoeveelheid water, waarbij goten, waterloopjes en riviertjes overstroomden. Pas op zaterdagmiddag kwam er  een zonnetje door en kon ik nog even maaien. Kort daarna moest ik mijn spullen alweer opruimen om terug te gaan naar Nederland.