|
|
|
|
|
|
Januari 2004 Weer een weekje alleen naar Frankrijk, de auto weer met de gebruikelijke gipsplaten en twee dakramen. Bij de Franse grens werd ik aangehouden:”wat ik vervoerde?” In mijn beste Frans vertelde ik de goede man, dat het slechts bouwmatrialen betrof voor mijn vakantiehuis. Dit was voldoende voor hem om mij door te laten rijden. Het was de eerste dagen prachtig weer. Terwijl er nog sneeuw lag, liep ik in T-shirt buiten. Ik heb direct geprofiteerd van het mooie weer, door in één dag twee dakramen te plaatsen. Ik zou er voorwaar nog handig in worden ook. Daarna sloeg het weer om en had ik een hele dag plensregen. Het wel goed om direct weer wat lekjes te ontdekken in het dak. Gelukkig had ik net voor de regen op de serre nog een nieuw zeil getrokken, dus dat lekte ook niet meer door. Ik heb ook nog wat rotte balken van het dak vervangen, want na jaren lekken is er weinig hout meer over. Gelukkig zijn het geen dikke binten, maar dragers, dus dit viel wel mee. De tweede w.c. zou ik ook plaatsen, het gat had ik al gemaakt buizen waren aanwezig, koperen leiding voor het water ook: dus aan de slag. De koperen leiding was snel klaar en dicht. Toen de plastic leiding plaatsen: alles op maat gezaagd en in elkaar gestoken, dat paste prima. Daarna moest er gelijmd worden. Op het potje stond dat je ong. 10 min had om te bewegen alvorens de pijp vast zat. Dit was gelogen, want na 10 sec was er geen beweging meer in te krijgen en zat ik met een stuk pijp waar ik niets meer aan had. Merdre. Toen weer nieuwe pijp en dit ging gelukkig wel goed en s’avond kon ik m’n nieuwe toilet gebruiken. Dan geniet je er extra van. Verder heb ik nog uileballen gezocht voor een lagere school, die wilde ze gaan uit spitten. Ik vond er 30. In de hanebinten van de boerderij huist voor zolang het nog duurt een uil. De timmerman was nog niet veel verder met z’n offerte voor de luiken hij zocht nog de ijzeren geleiding systemen. Die zijn schijnbaar moeilijk te vinden. Verder weer flink de houtkachel opgestookt en ook nog ondanks dat het eigenlijk niet mocht (opdracht van huis meegekregen) een hele middag op het dak gezeten om lekjes op te sporen in het zinken dak. |
|
|
|
|
|
|
|
Februari 2004 Het was voorjaarsvakantie, dus we vertrokken weer naar Frankrijk, het weer zag er goed uit geen sneeuw of regen dus we konden vlot reizen. In het huis was het wel koud, dus snel de kachel opgestookt. Nadat de kamer eerst vol met rook kwam omdat de schoorsteen helemaal koud was en slecht trok, werd het wel wat lekkerder in huis. Het probleem met de oude schoorstenen is wel dat ze een beetje lekken, waardoor in de slaapkamertjes boven een rooklucht gaat hangen. Van de zomer moeten we eerst een flexibele afvoer aanbrengen, zodat dat probleem ook weer is opgelost. In de slaapkamers hebben we elektrische verwarming, om daar ook de kou uit te verdringen. Het is weer dik aankleden en deuren dichthouden om de warmte binnen te houden. We gaan verder met het isoleren van een slaapkamertje met gipsplaten die ik de vorige keer meegenomen had. Ook verder gegaan met het vervangen en repareren van verotte houten balken (door lekkages van jaren). Op zich viel het wel mee hoeveel er vervangen moesten worden. Het werd na een eerste natte dag, mooi koud winterweer met in de middag een lekker zonnetje, waar je in de luwte van kon genieten. We hebben het mooie weer meteen maar aangegrepen, om een kapotte dakgoot te vervangen, zodat de waterafvoer nu echt het putje in verdwijnt i.p.v. overal overheen lekt. In de ijver om bramen weg te knippen, wordt ook de elektriciteits kabel naar de boerderij toe doorgeknipt en zaten we zonder stroom terwijl de elektricien nog thuis zat. Even was er paniek, maar toch snel het probleem verholpen zodat we weer licht hadden. Terwijl het in Nederland langzaam wit werd van de sneeuw bleef het bij ons droog en zonnig en werkte we s'ochtends binnen en s'middags buiten. Heel veel struiken en dood hout opgeruimd en ook een stuk afrastering hersteld waardoor er niet zomakkelijk meer op het terrein gekomen kan worden. 's woensdags kregen we gezelschap van een "bus" Nederlanders die ook aan de slag gingen. Er moest een zolder hout "even" leeg maar dat was toch zwaarder dan gedacht, dus de helft ligt er nog. In het enthousiasme waren er planten meegenomen om te poten, maar de grond werkte niet mee (hardbevroren) dus gingen de plantjes weer in de bus mee naar huis! Ook werd er in de boerderij een begin gemaakt met het stuken, er moeten een paar metertjes gedaan worden dus.... Nadat Wim even alleen gelaten was zodat hij zich goed kon concentreren kwam de cursus stuken weer helemaal boven en in flinke vaart werden de eerste 10 zakken kalk-cement tegen de muur gesmeerd. In het grote huis werden beneden, in de voorlopige huiskamer, de deuren en houten panelen in de olie gezet wat ontzettend opknapte. De houten vloerdelen voor de vloerreparatie zijn ook binnen dus de volgende keer hoop ik dat ook de houten binten er zijn zodat de vloer dicht gemaakt kan worden. Dan hoef je tenminste niet elke keer op te letten dat je plotseling een etage lager belandt. De laatste dag viel er nog een beetje sneeuw en daalde de nacht temperatuur ver onder nul. De waterleiding hebben we nog maar een keer afgetapt om bevriezing te voorkomen. Daarna ging de deur weer op slot de stroom eraf en wij naar huis, waar we in Nederland onthaald werden op een heuse sneeuwstorm, maar daarna ging gelukkig de zon weer schijnen. |
|
|
|
|
|
|
|
Maart 2004 En weer een klusweekje alleen. De schuur in Nederland leeggeruimd (waar komt elke keer al het spul weer vandaan) de auto vol en op Frankrijk aan. Na een rustige en mistige tocht was het weer lekker om er te zijn. De eerste dag is het altijd weer even "inzakken" in het huis en daarna ben je er weer helemaal thuis. Ik had Gaunet ( de aannemer) een fax gestuurd met de vraag of hij op maandag of dinsdag mijn binten van 5 meter wilde brengen, zodat ik de vloer in de slaapkamer van Aydan kon repareren. Deze was namelijk gedeeltelijk weg, door lekkage en schimmelvorming. Zondag en maandag ben ik verder gegaan met het isoleren van de gang en Aydan zijn kamer. Dinsdag ochtend ging de telefoon, ik dacht dat een van de kinderen iets kwijt was (dan wordt ik altijd gebeld), maar het was Gaunet, die de binten wilde komen brengen !!!!!!!!!!! Wauw de fax werkt echt. Dus een paar uur later kwam hij met de binten van zo'n 40 kilo. Die moesten naar de 2e verdieping, via de achterkant van het huis, waar de grond wat hoger lag kon hij de binten omhoog steken. Hij stak ze aan, gaf ze en zetje en ik moest ze toen binnen zien te krijgen. Ik was blij toen we daarna aan de koffie zaten. Ook had hij een bint voor het koetshuis bij zich en we spreken af dat hij gaat proberen de eerste week van mei er te zijn voor het koetshuis. Ik ben benieuwd. Toen moesten de binten nog op zijn plaats en dat viel niet mee in je eentje. Eerst op maat zagen, dan op zijn plek in de muur steken, zonder naar beneden te vallen. Maar uiteindelijk tegen de avond zaten ze vast en kon ik de volgende dag beginnen de vloerdelen vast te spijkeren. En na nog een dag was de vloer weer hersteld, nu nog een paar keer olien en hij wordt weer prachtig. In de kamer eronder moet het plafond er nog tegenaan en dan kan die kamer ook weer gebruikt worden. Verder de slaapkamer in de gipsplaten gezet, waarbij ik nog een uitvinding deed: hoe je in je eentje makkelijk gipsplaten kon zetten tegen een schuine wand (met twee kleine klemmen). Daarna de tussen-kieren afgesmeerd, zodat ze de volgende keer geschuurd en geverfd kunnen worden. De fruitboomgaard is ook weer uitgebreid met twee appelbomen Toen ik daar toch met de schop was heb ik bij de boederij nog een regenput uitgegraven, zodat die ook weer in functie kan. Ook de gang boven is geisoleerd, zodat het van de zomer niet meer zo heet is. De lichtkoepels in de gang heb ik opnieuw afgekit en ik hoop dat ze nu niet meer lekken. Zo vliegt de week weer voorbij en na alles weer opgeruimd en afgesloten te hebben ga ik weer op huis aan, weer denkend aan de dingen die de volgende keer gedaan moeten worden....... Pasen 2004 Wim en Jacqueline zijn met een bus vol spullen en Jesse "even" een weekend op en neer naar Frankrijk geweest. Ze hebben net voldoende tijd gehad om boompjes te poten plantjes te poten en het gras te maaien. Maar er zijn weer voldoende spullen om de volgende keer weer allerlei klusjes te kunnen doen. |
|
|
|
|
|
|
|
Mei 2004 Het was mei vakantie en daar moest weer van geprofiteerd worden. Op verschillende dagen werd er naar Frankrijk afgereisd door de hele familie. Bepakt en bezakt met spullen en planten, klaar voor een flinke werkweek. We hadden heel afwisselend weer, van heerlijk voorjaarsweer waarin lekker gezond kon worden toch donker herfstweer met regen en kou, maar dat had alles met de ijsheiligen te maken (zei men). De kachel werd opgestookt om er in de avonduren lekker warm bij te zitten. Het parkgedeelte kreeg zijn broodnodige maaibeurt en het zag er weer verzorgd uit na heel wat maai uurtjes. Ook hebben we nu een hakselaar zodat kleiner snoeiafval meteen versnipperd kan worden. Sommige mensen werden hier zo enthousiast van, dat ze niet meer konden stoppen met snoeien, maar hierdoor kwamen er wel weer een paar mooie oude bomen vrij te staan. Zowaar kwam er een oudijzerboer opdraven die twee vrachtauto's ijzer meenam en de volgende dag zou terugkomen voor de rest, maar we hebben hem niet meer gezien dus er blijft nog wat ijzer liggen. Verder zijn we door gegaan met de aanleg van de boomgaard door meer fruitboompjes te poten. Zowel appels als peren en bessenstruiken werden er gepoot en er viel daarna een lekker buitje zodat ze wel moesten gaan groeien. Bij de boerderij werd een "verdwenen" muur verder blootgelegd, er werden weer een paar muurtjes gestuukt en een paar bloemenperken aangelegd. In het grote huis werd het plafond van onder de kamer waar de vorige keer een nieuwe vloer in is gegaan hersteld, met isolatie en gips. Daarna kon hij worden geverfd om dienst te kunnen gaan doen als huiskamer omdat er dringend behoefte was aan meer leefruimte (met zes op een slaapkamer wordt op de duur wel vol). Maar de kamer is mooi geworden alleen nog de vloer in de olie en dan kan hij ingericht worden. Verder werd er nog geverfd aan bed, deur en vloer. Ook een gedeelte van de dakoverkapping was door lekkage aan vervanging toe en dat is ook gerealiseerd. De afvoer van het hemelwater bleek bij hoosbuien niet goed te werken, de leiding onder de grond zat verstopt voelde we met een "ontstopper". Op die plek hadden we de leiding opgegraven en wat bleek tot onze verbazing: er was gewoon een halve meter buis verdwenen, daardoor liep het water niet snel genoeg weg. Dus een nieuw stuk moest ertussen en daarna deed hij het weer en ook de vijver loopt nu beter vol door de aanpassing van het buizenstelsel en de bezinkputjes. Je krijgt elke keer wat meer inzicht in hoe alles moet lopen en gaan. Helaas bleek Gaunet geen tijd te hebben voor het koetshuis en is aan het dak niets gedaan, wel hebben we een kelder leeggeschept die vol met puin lag. Grote stenen als tuinrand versiering, kleinere stenen als vulmiddel bij muurreparaties, gruis als gatvulling en het leem als oprit vulling (hoewel het daarna niet moet gaan regenen want dan wordt het blubber). De kelder is gelukkig bijna leeg, het was een pittig klusje, maar nu kunnen we tenminste met de vloerreparatie van het "salet" beginnen. Ook hadden we hout geruimd. Er lagen overal hopen houten stammen die nog in handzame (kachelzame) stukjes gezaagd moesten worden, dus de kettingzaag heeft ook een paar middagen de buurhonden overstemd. Vrijdags was Jacqueline jarig en dit is uitbundig gevierd met een feestelijke koffie met taart en daarna een lekkere lunch en s'avonds met een uitgebreid aperitief, met nog wat oude buurtjes uit Colonge. De champagne en wijn vloeide rijkelijk en na een dag hard werken hakte dat er behoorlijk in. We hebben niet alleen gewerkt er is ook nog het kasteel van Sully bezocht, er is een meertje in de buurt verkend, er is nog even gemountainbiked en wat tweedehandsgebeurens bezocht. Toen was de week weer voorbij en moesten we weer even wachten voor we weer verder konden.
|
|
|
|
|
|
|
|
Pinksteren 2004 Het was weer tijd voor een weekje Frankrijk. Dit keer niet alleen, maar met mijn ouders erbij. Zij verbleven 4 dagen op Theursot en zijn met Lianda teruggereden, terwijl ik de rest van de week bleef. Het werd een leuke week. Vol spanning gingen mijn ouders mee naar Frankrijk, want wat zouden ze daar aantreffen en hoe zou het allemaal gaan? De heenreis verliep vlot al moesten we even oppassen voor een vrachtauto met aanhanger, waar een band van dreigde in de brand te vliegen. Het was prachtig weer en dat is altijd leuk om mee aan te komen. Mijn ouders waren zeer onder indruk en bleven dat gedurende de rest van de dagen. Zelf zouden ze er niet meer aan beginnen zeiden ze, maar dat lijkt mij ook niet als je 80 bent geweest. In de ochtend werkten wij en zij sliepen uit en gingen dan wat in de zon lezen of wat rondkijken, al bleef ma verdwalen in huis. Maar dat deden wij ook in het begin. Elke middag gingen we wat doen, door de wijnstreek toeren, kasteel van Roche Pot bekijken, van het uitzicht op de Mont Beuvray genieten, wandelen en uit eten in het plaatselijk hotel, waar we na het eten afscheids zoenen van de eigenaresse kregen. Qua klussen is de gang boven en het trapgat ook in de gipsplaten gezet en dat scheelt heel wat warmte, wat met zon van het zinken dak afstraald. In Aydan zijn toekomstige slaapkamer is er gestuukt en geschuurd en die is nu verfklaar. Lianda heeft de vloer van de voorlopige huiskamer van Jos en Marjolein in de olie gezet en hij ziet er weer prachtig uit. Verder heb ik elke dag een poos gemaaid en het hele terrein heeft een beurt gehad en rondom het huis zelfs 'n tweede maal, zodat toen ik naar huis ging het gazon er strak bijlag. Omdat in het begin van de week alles zo droog was had de moestuin water nodig, dus vanuit de boerderij heb ik een slang van 75 meter op de "bronkraan" aangesloten en beneden bij de moestuin een grote zinken teil neergezet. Om de ongeveer twee uur was de teil vol gelopen en kon je weer wat plantjes water geven, zo kreeg in de loop van de dag alles water. In de loop van de week viel er ook een buitje en dat friste lekker op. De timmerman heeft zowaar een prijsopgave gebracht voor de luiken en ik ben op bezoek geweest bij een verwarmingsmonteur om te kijken of de centrale verwarming weer aan de praat gekregen kan worden. Hij komt de volgende vakantie langs. Verder hadden we nog een minder leuk klusje, op een warme dag kwamen er in onze toekomstige huiskamer duizenden vliegende mieren boven het raam tevoorschijn. Er zat waarschijnlijk dus een mierennest achter het plafond. Dus de boel maar weggebroken om te zien wat er zat. Ik trof daar een verotte bint aan waar zich een mierennest inbevond. Daarna is met spuitbus en poeder de boel om zeep geholpen. De bint bleek zo verrot te zijn dat hij eruit moet en voor nood heb ik er 'n ijzeren bint onder gelegd, zodat de boel niet kan verzakken. Zo heb ik er weer een klusje bij. Wordt vervolgd. |
|
|
|
|
|
|
|
Juni 2004 Het was een kort weekje deze keer van donderdag tot dinsdag, maar examens en diploma's noopten ons tot het creatief omgaan met de tijd. Wel waren we met een "mannenploeg". Wim was met Niels en Chris en ik met Aydan. In de vroege morgen zijn we in colonne naar Frankrijk gereden (Nederland werden we letterlijk uitgewaaid), waar we vroeg in de middag aankwamen. Meteen maar de handen uit de mouwen gestoken, want we wilden minstens de oranjerie leeg maken deze dagen. We begonnen dus met frisse moed aan weer een vies klusje, want ook hier was er 40 jaar niet meer schoongemaakt en opgeruimd. Oud gereedschap, dozen kolen en vele flessen met dubieuze inhoud, veel oud hout, bijenkorven en noem maar op. 's Avonds lag de begane grond buiten. De volgende dag volgde de bovenverdieping. Er was weer een grote brandstapel ontstaan en de oudijzerberg was weer gegroeid. Toen alles opgeruimd was en ik gelukkig tussen de troep ook nog de oude ramen vond (moesten wel gerestaureerd worden) kon de eerste opknap gebeuren. Er waren wat lekkages geweest bij de schoorstenen en het dakvenster en deze hadden de vloer beschadigd. Dus de lekkages heb ik eerst maar dicht gemaakt om verdere schade te voorkomen. Gelukkig had Willem onze koelkast meegenomen uit Nederland zodat we 's avonds heerlijk koud bier hadden en dat was niet te versmaden met die warmte, want het was echt zomer geworden op Theursot. Willem ging in de boerderij aan de sloop van een schouw beginnen want die moet een meer "boerse" uitstraling krijgen. Verder werd de traditionele muur gestuukt en een stuk gras gemaaid. De "moestuin" was overwoekerd door onkruid, dat gaat de komende jaren nog een strijd worden om die schoon te houden. Verder werden we verrast door de boer die ons weiland kwam maaien, zodat we weer een strakke grasmat hadden. De voetbal werd ook nog gevolgd via de radio, maar bij de strafschoppen stonden we al tandenpoetsend te hopen dat het snel voorbij was, we waren moe en wilde gaan slapen. We hebben in onze toekomstige huiskamer het plafond eruit gesloopt, het was al beschadigd door lekkage dus we besloten dat hij er maar helemaal uitmoest. Verder heb ik nog wat loden leidingen weggesloopt, om voor de tijdelijke keuken van Marjolein waterleiding aan te leggen. De man van de centrale verwarming kwam, volgens afspraak de boel opnemen. Volgens hem wordt het een grote klus met veel werk en gaat het flink wat kosten. We gaan maar een girorekening openen voor sponsor donaties denk ik. Maar hij zou nog terugkomen met een tekenaar en calculator om het helemaal goed in beeld te krijgen. Willem en de jongens gingen zondag weer terug en Aydan en ik enkele dagen later, na nog wat klusjes opknappen en een groot gedeelte van "het gazon" maaien. De volgende keer mogen we gelukkig 4 weken blijven. Met het weer van de afgelopen dagen is dat een heerlijke gedachte, al is alles ondanks een flinke plensbui weer erg droog. |
|
|
|
|
|
|
|
Zomervakantie 2004 Verleden jaar was het de vakantie van de hittegolf, dit jaar was het de vakantie van: het dak, het salet en de loir (zevenslaper). Met auto's volgeladen reden we weer op Frankrijk aan voor weer een lange klusvakantie. De eerste week stond in het teken van de vloer van het salet (dit schijnt oud hollands voor opkamer te zijn). De vloer was door langdurige lekkage ingestort in de kelder eronder. Na de vorige keer al veel puin uit het keldertje geruimd te hebben en nieuwe ijzeren binten gelegd te hebben als begin voor een nieuwe vloer, hebben we er nu houten binten tussen geplaatst en een houten vloer erop gemaakt. Dit gaf al een heel ander aanzicht en we konden een stuk makkelijker werken, zonder dat je steeds moest kijken of je niet naar beneden viel. Op enkele keien na is het keldertje ook ontruimd en na enig metsel en herstel werk ziet het er goed uit en wacht de kelder op de wijnflessen. Op de houten vloer moet nog een betonvloer, maar dat is voor latere zorg. Ook heb ik de omlijsting van de oude broodoven hersteld en de muur eromheen, zodat dit een stuk steviger werd. Ondertussen hadden we bij Willem een gedeelte van de oude bitumen dakbedekking losgetrokken, zodat hij kon beginnen aan het herstel van balken en panlatten en het dak klaar maken voor de nieuwe dakplaten. Tegelijkertijd werd er in het grote huis nog een kamer voor Jos en Marjolein ingericht, zodat ze wat ruimer konden leven en slapen. Ze hebben nu zelfs een keukentje met stromend water. Er werd naar lievelust gesnoeid en gehakseld en struiken en bomen verdwenen als sneeuw voor de zon en licht en ruimte werd er gecreeerd door de tuinploeg. De kinderen vermaakten zich ondertussen met fietsen, zwemmen in de rivier en zwembadje en af en toe werd er een filmpje gekeken. Aydan had het laatste stuk van het plafond van onze toekomstige huiskamer naar beneden getrokken en het ziet er nu kaal maar wel schoon uit. Het was trouwens prachtig weer en we moesten s'ochtends vroeg beginnen omdat het s'middags eigenlijk te warm was in de zon en s'avonds werd dan ook de opgelopen dorst gelest met koud bier en of wijn. Het eerste weekend werden we tot 5 uur s'ochtends wakker gehouden door de herrie van een bruiloftsfeest in het dorp, dat wegens de warmte buiten gevierd werd. De dag erop was het gelukkig zondag en dat betekende een vrije dag en zijn we gaan zwemmen in "het hoge meertje". Jol en Theo, die langskwamen op weg naar Spanje zijn ook mee gegaan. Uitgerust begonnen we aan week twee en we hebben daarin onder anderen een nieuwe goot geplaatst tussen het salet en de rest van het koetshuis. Hierdoor werd een van de grootste lekkages opgelost en blijft het hopelijk voortaan droog binnen. Ook moest er een nieuw raampje komen in het salet en na enige discussie over hoe en wat en na een gelukkige vondst van een oud raampje, kon deze er worden ingezet. Willem was ondertussen klaar met het preparen van zijn dak en we konden de nieuwe platen gaan plaatsen. Willem had trouwens veel plezier van zijn stellage, wat erg makkelijk werkte, alleen al dat op en afklimmen en dat schuin op het dak lopen in de brandende zon eiste zijn tol: een zeer been. Maar na rust, massage en verband ging het weer wat beter. De eerste plaat die we zouden leggen zou zeer belangrijk zijn, want als die scheef lag............. Gelukkig was Jos erbij want de plaat moest volgens de stelling van Pythagoras op het dak gelegd worden. (3x4x5 voor de ingewijden). Na wat meten lag de eerste plaat precies zoals het moest en de rest kon er dus op, maar na een paar rijen bleken we scheef te gaan. Daarna probeerden we eerst de onderste platen recht te leggen. Dat werkte ook niet. Dan alles los en opnieuw, maar het ging halverwege weer fout. Eerst werden er nog grapjes gemaakt, maar de sfeer werd meer en meer grimmig, wat nu? Wim moest het eerst even verwerken: "een kind kan de was doen hadden ze gezegd ". Na een slapeloze nacht en een telefoontje naar Nederland zijn we op advies op de achterkant van de boerderij op een andere manier gaan werken (de gebruiksaanwijzing die erbij zat klopte gewoon niet) en ja hoor de kinderen konden de was doen en in flink tempo ging het dak erop met de uitsparingen voor de velux vensters. Daarna hebben we ook de voorkant volgens de nieuwe methode gelegd. Volgend jaar volgt de rest. Door al dat gesnoei in de achtertuin van het koetshuis kwamen we nog tot een verrassende ontdekking, er lag een vijver/zwembad verborgen onder het groen in de hoek van de tuin. Na eerst de betonnen treden blootgelegd te hebben bleek er een grote natuurstenen vijver te liggen van 6 bij 3,5 meter!! Wel met nog een hele laag grond en bladeren erin, wat nog heel wat bakwagentjes vullen zal worden vrees ik. Maar als hij leeg is hebben we een prachtige vijver/zwembad. We hebben al een flinke laag grond eruit gereden en na wat regenbuien kregen we al een beetje beeld van wat het kan gaan worden. In het weekend was het dorpsfeest met een brocante, maar het was zo heet dat dit een beetje tegenviel. Wij zijn vroeg in de ochtend geweest, we hebben een rondje gelopen wat mensen de hand geschud, in de auto gesprongen en gauw gaan zwemmen, daar aan het meer was het beter vertoeven. Dan vind er een wisseling van personen plaats op Theursot. Jos , Marjolein en de meiden gaan op huis aan en wij halen Ayesha op van de TGV. Ayesha was nog twee weken thuis gebleven om te werken en vakantie te vieren in Renesse. Terwijl Willem zijn dakvensters erin maakt wordt na veel getwijfel en verfproefjes eindelijk de kleur voor de luiken en deuren van het grote huis bepaald : grijs/blauw en er wordt direct voortvarend geverfd. Ook Jacqueline is de boerderij aan het verven en wel de omlijsting van de ramen en deuren, dit ziet er erg fleurig uit (zie grote foto boerderij). We zijn ook nog een avond gaan picknicken in Uchon met prachtig uitzicht in de vallende duisternis. De weggetjes erheen zijn steil omhoog, maar dat mocht voor onze 4wiel geen probleem zijn, maar als je dan in de steilste haarspeldbocht wandelaars met hond en paard en ook nog een auto op hetzelfde moment tegenkomt èn je schakelt niet in de goede versnelling, dan gaat het niet goed. Daarna hebben we op Theursot nog vallende sterren gespot en de jongens hebben zelfs de zonnestoelen neergezet om het goed te kunnen bekijken, deze keer werden ze niet opgeschrikt door fel oplichtende ogen van roofdieren (of was het een elektriciteitskabel die een eigen leven ging leiden?). In het weekend dat volgde zijn we in Saulieu naar de brocante geweest en daarna gaan zwemmen in Chamboux. We werden s'nachts vaak wakker van beesten die op het dak liepen en ook tussen de isolatielaag. Dat vond ik niet echt leuk, ik de boel isoleren en zij de boel kapot maken, dus we moesten maatregelen nemen. Eerst probeerden we het met gif, maar dat aten ze niet. Toen heb ik een paar vallen neergezet, die wel de beesten vingen, maar niet doodden. Na een paar keer het aas te hebben veranderd werkte het met hazelnoten en we vingen een Loir (zevenslaper of relmuis in het Nederlands), dit beschermde dier ziet eruit als een eekhoorn. We hebben hem bij Autun weer losgelaten hopende dat hij Theursot niet meer terug zou vinden. Er zaten er meer en een paar dagen later vingen we er weer een in de kast van de spoelkeuken waar ze een paar keer gezien waren tijdens het afwassen. Weer hebben we het beestje 15 kilometer ver gebracht. Het werd rustiger in huis en ik heb de rest van de vakantie elk gaatje wat ik tegenkwam dichtgemaakt met gaas of cement. Beestjes zijn leuk in het bos, niet in huis. Ayesha was zodanig geschrokken toen zij de beestjes had gehoord in haar slaapkamer, dat ze de rest van de vakantie bij ons in de slaapkamer sliep. Lianda en in zijn ook nog op "vakantie" geweest: vrijdag middag weg en zondagochtend om 11 uur stonden we weer te verven op Theursot. We hebben een bliksembezoek gebracht aan Zuid-Bourgogne en in een wijnmanoir geslapen en de omgeving bekeken. Later in de week zijn we ook nog bij Monique in Nuits op bezoek geweest. De laatste week waren we met zijn vieren, nadat Wim en Jacqueline en en de jongens naar huis gingen. We hebben Aydan verhuisd naar zijn nieuwe slaapkamer: de grootste ruimte van het huis zo'n beetje, zodat hij nu een kamer heeft met slaapafdeling, zithoek, werkhoek, televisiehoek en bar, wat wil je nog meer? Een wietkwekerij? Verder hebben we nog het een en ander geverfd, de entree opgeknapt, alles een beetje gereorganiseerd en na hevige regenval nog wat lekjes gedicht en toen was het voor ons ook tijd om naar huis te gaan. |
|
|
|
|
|
|
|
September 2004 Voordat de verjaardagen losbarsten ben ik eerst weer een week gaan klussen. Het was warm toen ik er aan kwam en ontzettend groen, het leek wel voorjaar in plaats van najaar, maar wel met dreiging van onweer. Ik had veel plantjes en struikjes en boompjes bij me, die ik direct gepland heb. Het begon daarna flink te regenen en te onweren, wat niet ongunstig was voor het plantmateriaal. De grond was kurkdroog tijdens het poten dus een regenbui was meer dan welkom. De tweede dag was het weer heerlijk weer en ben ik klusjes buiten gaan doen. Eerst twee ijzeren vazen op de entreepilaren gemetseld, daarna de watermeterput voorzien van een afsluitbare deksel, zodat je daar niet meer zomaar bijkan. Toen de borderrand voor het huis verlengd, zodat er meer plantjes gepoot konden worden. Onder de keuken zit een kruipruimte en daar kruipen wel eens beesten onder, om dit te voorkomen heb ik er een luik van gaas voorgemaakt, dat in de winter geheel af te sluiten is, zodat de koude wind er ook onder vandaan blijft. Tenslotte heb ik nog cement staan gooien in een gat wat in het stucwerk van de buitenmuur was ontstaan. Dichtsmeren met een spatel ging bijna niet, telkens kwam het cement eruit vallen. Toen maar op de franse manier ertegenaan gegooid en dat ging goed. Boven de voordeur ben ik bezig geweest een nieuw ijzeren rooster te maken voor het bovenlicht als "anti- cambriolage." Verder was het gras enorm gegroeid en probeerde ik elke dag een stuk maaien. We hebben stukken gras liggen waar de Arena jaloers op zou kunnen zijn, dankzij "dubbele" inzaaing van graszaad. Een groot gedeelte van de week heb ik in de w.c. gewerkt. De w.c. op de bovenste etage moest voorzien worden van wasbak, tegels, gestuukt plafond kortom moest zoveel mogelijk af. Dat is gelukt, al had ik wat tegels te weinig. Ik had uit Nederland een houten schouw meegenomen die uitelkaar gehaald was, anders paste hij niet in de auto. Hier in Frankrijk moest hij weer in elkaar en elke avond lijmde en schroefde ik weer een stuk aan elkaar, tot hij weer herkenbaar inelkaar stond. Deze schouw is bestemd voor onze huiskamer. In deze huiskamer zat ook nog een grote rotte balk die voor een gedeelte weggerot was en dus hersteld moest worden. Dat doe ik met cement en stenen, het is een heel gepruts maar het knapt ook weer op. Toen ik boodschappen gedaan had (o.a. kachelpijp om in de herfstvakantie wat kachels aan te kunnen sluiten) ben ik even langs Colonge gereden. Op de weg ernaar toe stonden er allerlei leuzen op de weg geschreven. Toen ik bij Andre was vroeg ik wat dat betekende. Hij vertelde dat een boer van plan was een varkensfokkerij van 3000 varkens te willen beginnen in Reclesne. De hele bevolking stond op zijn achterste benen. Want stank, verontreiniging, vervoer overlast. Men man en macht wordt geprobeerd de boel tegen te houden. Ik heb onder de middag bij Andre en Mouricette gegeten en alle laatste roddels weer gehoord. Het was wel even gezellig. Ik wilde nog even bij Denise en Gerard langs, maar die waren beide in de lappenmand de een van haar rug de ander met een gewond oog, dus dat komt de volgende keer wel. Ik kreeg van Andre wel perziken mee voor jam en compote, hij had een record opbrengst dit jaar van zijn boom. De eekhoorns waren ook nog volop in de weer met het aanleggen van hun wintervoorraad, ik zag ze elke keer voorbij het huis komen en een keer kwam er een uit nieuwsgierigheid bijna het huis binnen. de zevenslapers waren al aan hun winterslaap begonnen denk ik want die hoorde ik niet meer. Ik heb op Theursot ook nog peren en appels geplukt voor thuis. De nieuw aangelegde boomgaard had twee appels gegeven, de oude bomen die er stonden zaten vol met appeltjes. De laatste dag was het prachtig weer en ik wilde eigenlijk helemaal niet naar Nederland terug, maar na een kleine wandeling door het bos ben ik toch maar weer op huis aan gegaan, want daar wachten weer verplichtingen en verjaardagen. |
|
|
|
|
|
|
|
Herfstvakantie 2004 Het werd weer een bijzonder weekje deze keer. Elke keer gebeuren er wel weer onverwachte dingen, de ene keer meer dan de andere keer. Jos en Marjolein en de meiden waren ons vooruit gereden en hadden de boel alvast opgestart in Theurso | | | |
|
