|
|
|
|
|
|
Februari 2003 Toen we vol goede moed aankwamen om er weer een weekje flink tegen aan te gaan wachtte ons een teleurstelling. Er was ingebroken in het grote huis: gereedschap, en gietijzeren tuinvazen en standbeeld waren verdwenen. We dachten dat ze verder niet in huis geweest waren, maar na verder kijken bleek dat alles doorzocht was en een paar dingen meegenomen waren, maar het was een rare selectie, wel ’n Ikea lamp maar niet een bestek cassette. Ik had de politie gewaarschuwd en deze kwamen de boel opnemen. Er was geen braakschade, dus we hadden een vermoeden dat nog iemand een oude sleutel had en deze heeft gebruikt om netjes binnen te komen. We hebben de sloten meteen daarna vervangen. Ik ben aangifte gaan doen en was er bijna de hele middag aan kwijt, maar werd wel vriendelijk geholpen. Waarschijnlijk staan de spullen nu bij iemand in de tuin of op een brocante de komende zomer. We waren met zijn allen en weer was het mooi weer. Lekker buiten eten en koffie drinken. Wim kocht een houtkachel maar die blijft voorlopig nog even ingepakt staan denk ik. Het koetshuis leek maar niet leeg te willen het was echt ongelooflijk wat daar allemaal lag, de oud ijzer hoop werd almaar hoger. Aydan met vriendje hadden met zaag en bijl een boom omgehakt. Jos en Lein kochten een piano bij de emmaus. Die moesten we in stromende regen ophalen en ook in huis tillen en zwaar dat het ding was. Ik heb er nog hoofdpijn van als ik er aan denk, want ik stootte enorm mijn kop toen het gevaarte een beetje begon over te hellen. Romée viel met de fiets, want heuveltje af fietsen zijn ze niet gewend in Nederland, en ze liep enkele dagen met een flink gebutst hoofd rond. Al met al was het weer een lekker weekje ruimen. |
|
|
|
|
|
|
|
Maart 2003 Een week alleen geweest met in de auto drie dakramen, 15 gipsplaten en isolatie materiaal. Ik was aan Ayesha haar kamer begonnen, met drie nieuwe dakramen erin zetten. Het was dankbaar werk om de oude lekkende dakramen te vervangen door nieuwe, die waterdicht zijn en met dubbelglas. Ik sliep in Colonge en moest elke dag op en neer rijden dat was wel lekker want het is toch wel een groot huis in je eentje, dan was Colonge wel lekker knus: kacheltje aan lekker douchen En ook nog bij de buurtjes gegeten. Land kwam in de loop van de week met de TGV naar Frankrijk om vloeren te oliën. Ik ben haar op gaan halen in Creusot, wat op 45 min. van Theursot ligt dus dat is goed te doen. In de keuken stond een enorm grote kast van 2,5 m. hoog en 2 m. breed. Deze was natuurlijk helemaal vervuild, vies en de achterkant was verrot en aangevreten door de houtworm. Je kunt dan twee dingen doen: of de brandstapel op of restaureren. We kozen voor het laatste want het was toch wel een markante kast die helemaal paste bij de keuken. Voorzichtig schoof ik hem van de muur af en met het stukwerk van de muur kwam de hele achterkant van de kast naar beneden zetten. Totaal verrot. Eerst had ik alle rotte stukken afgevoerd en alles schoon gemaakt. Daarna met andere planken nieuwe legplanken gemaakt en met multiplex een nieuwe achterkant gemaakt en van de zijkant enkele stukken hout vervangen en waarachtig na enkele verlagen ontstond er een prachtige keukenkast. Na de muur opnieuw gestuukt te hebben kan de kast weer tegen de muur en kan hij weer geverfd worden om daarna ingericht te worden . Er stonden op het terrein wel 15 enorme grote sparrenbomen die heel veel licht en uitzicht wegnamen en vooral de 350 jaar oude eikenboom ging bijna dood in de schaduw van deze bomen. Dus die sparrebomen moesten weg. We hadden daar geen vergunning voor nodig maar wel een kettingzaag en hulp. Gerard een buurman uit Colonge wist wat bomen omzagen was maar vond dit veel te gevaarlijk om alleen te doen. Er moest zwaar materiaal aan te pas komen. Ik zag al weer extra kosten opdoemen want in Nederland kost dat niet weinig een boom laten rooien. Maar hij lachte en zei: dit gaat je geld opleveren. Dat was ook zo, 500 euro voor de bomen, dat was leuke handel. Ze zouden t.z.t. de bomen omzagen en afvoeren. Tot onze verbazing was ook al de elektriciteit tot het schuurtje aangelegd door het E.D.F. Lekker toch als je iemand van het E.D.F. in het dorp hebt wonen. |
|
|
|
|
|
|
|
Pasen 2003 Omdat we inmiddels heel wat spullen hadden verzameld in Nederland (ieder zijn schuurtje lag vol en ook nog de schuurtjes van ouders e.d. ) hadden we een vrachtauto gehuurd. Willem reed ook nog met en grote bus van de zijn werk. Eerst moesten we het Westland rond om overal spullen op te halen en met volle vrachtauto reden Jos en ik en met volle bus Willem en Martijn. De reis heen liep voorspoedig, het was mooi weer en we konden gelukkig de auto's tot vlak bij het huis rijden (als het erg nat is lukt dat niet en moet je een stuk meer lopen met je spullen). We sliepen weer in Colonge en dus moesten we elke dag heen en weer rijden. Alle spullen werden uitgeruimd en daarna konden er kamers ingericht worden. We groeven ook nog even een oude wasplaats uit die vol puin lag, maar het was meest leien puin en dat schepte slecht, dus we kregen het niet af. Ook het toegangsweggetje ernaar toe werd onder de begroeing uitgehaald. Het weekend was veel te snel voorbij. De dag dat we naar huis gingen, reed ik bij buurman Andre een hoekdakpan van zijn schuurtje kapot, maar daar kwam ik pas later achter. We hadden ook nog een probleem met de vrachtauto, het waterpeil zakte steeds snel. Het bleek een kapotte slang te zijn. Terwijl we op de hulpdienst stonden te wachten, zagen we plots dat de rechter voorband van de vrachtauto bijna helemaal doorgesleten was. Levensgevaarlijk! We hebben met veel moeite de band verwisseld, alles zat vastgeroest. De hulpdienst heeft de waterslang vervangen en met een goede voorband gingen we verder. Toen het begon te regenen bleken ook de ruitenwissers het niet te doen, deze waren uitgerust met versleten rubbers. Fijne auto wel. Ik ben ook behoorlijk kwaad geworden op de verhuurder en we hebben uiteindelijk maar een gedeelte van de huur hoeven te betalen als compensatie, maar hier huren we dus nooit meer een auto. We waren blij dat we weer veilig thuis waren. |
|
|
|
|
|
|
|
Mei 2003 Twee weken de tijd om te werken. Kamer ingericht, keuken ingericht en voorraad kamer schoon gemaakt. Een eettafel gemaakt van een oude archieftafel. De gemeente had een oude archief/tekentafel laten staan omdat deze in hun ogen nergens anders goed voor was dan de brandstapel. Ik vond dit zonde, er zat wel houtworm in maar de planken waren van degelijk hout en het was een mooie grote tafel, alleen was ie scheef. Ik heb de tafel in de prut gezet tegen houtworm, de poten even lang gemaakt de zijschutjes recht gezaagd de boel goed vastgelijmd en geschroefd en toen alles in de olie gezet…. en we hadden een 12 persoonstafel. De badkamer werd ook aangepakt, een tussenwand werd eruit gehaald, waardoor de badkamer gelijk een stuk groter werd, het bad (een Frans bad op pootjes wat uit Frankrijk naar Nederland kwam en via Nederland weer terug is in Frankrijk) geplaatst met Willem, gesoldeerd en wel. Er hing in huis nog een boiler en na enige problemen kregen we ook de boiler aan de praat. Dat betekende dat er gedoucht kon worden, en dat was wel lekker voor de familie die in huis sliep. Er werd een begin gemaakt met de vele luiken die geverfd moesten worden. De boerderij kreeg nieuwe kozijnen, het koetshuis raakte langzaam leeg, de stal werd een brocante evenals de garage van het grote huis. Er werd veel gemaaid met de nieuwe maaimachine die werd gekocht, want met het kleine flymo’tje zou het weken duren voor alles klaar was. Tussendoor ontdeed Jos bomen van klimop, zodat ze weer wat vrijer konden groeien. Ik legde twee ijzeren binten in het koetshuis als eerste aanzet voor een nieuwe vloer en ook werd een begin gemaakt met de eerste opknap: het verven van deur en raam. We verlegden vele grote stenen en maakten zelfs enkele zitjes van stenen en een rotstuin. Het begon er al netjes uit te zien. Om de inbrekers te ontmoedigen voorzagen we de keukenpui van een ijzeren hekwerk dat we bij de boerderij vonden en dat precies in de pui paste. De watermeter die zich in een put bevond die helemaal vol aarde zat, zodat hij nauwelijks te lezen was werd helemaal uitgegraven en na een paar keer een slang te hebben weggejaagd ontstaat er een mooie put die we afsloten met een houten deksel, zodat weer normaal de watermeter kon worden afgelezen. Bij de boerderij waren we ook met twee putten bezig maar die zaten vol met puin en dat zal nog wel even duren voor die leeg zijn. Verder werd er veel gepraat en gedroomd over hoe het verder moet. Het huis in Colonge kwam te koop want het werd toch wel veel: twee huizen en elke keer heen en weer reizen kostte ook veel tijd. De elektriciteit tot aan het nieuwe hok was klaar en van hier uit moesten we het zelf doen. De bomen zouden al gekapt moeten zijn maar stonden er nog en de beloofde oud ijzer boer was nog niet gesignaleerd. Via de burgemeester ontmoetten we iemand die het weiland wel wil maaien, dit bleek een kleinzoon te zijn van de boer die in Willem zijn boerderij gewoond heeft tot 1976 (zonder waterleiding, douche, deudelijke electriciteit en met buitenplee). Hij had er als kleine jongen nog gelogeerd zei hij. Er werd niet alleen gewerkt, er werd zelfs gemountainbiked. Het was prachtig weer en de kinderen spelen in de rivier en we hadden feest van de verjaardagen van Lianda, Shanna en Jacqueline met een buiten spektakel. Het grootste gedeelte van de familie sliep in het huis, in hun verblijven, die gezellig geworden waren. De afwas- keuken werd schoongemaakt en kon functioneren en het koffiezetapparaat was niet gestolen. (het stond alleen op een vreemde plaats). |
|
|
|
|
|
|
|
Juni 2003 Een weekje alleen geweest, met weer een auto vol met isolatie materiaal naar Frankrijk De bomen waren gekapt en de eikenboom stond weer in het zonlicht en het gras was weer behoorlijk gegroeid, waardoor het moeilijk te zien was welke een takkenzooi er nog was achtergebleven na het kappen van de bomen dit kostte ons nog vele uurtjes en vele vuurtjes om van al die takken af te komen. Het was de hele week bloedheet. Het leek al volop zomer s’ochtends kon je boven werken s’middags was het gewoon te warm en ging ik beneden wat doen. In de tijdelijke slaapkamer van Aydan plaatste ik een dakraam, slechte balken werden vervangen en een verrotte bint opnieuw ondersteund. Daarna de kamer geisoleerd om hem later met gipsplaten af te werken. Verder buiten de watermeterput verder afgewerkt, het gras gemaaid en de grote kast in de keuken afgemaakt. Door de warmte sloeg de beneden vloer helemaal nat uit, de laatste dagen had ik alle ramen opengedaan om het te laten drogen. In de badkamer had ik de wastafel aangesloten dus tanden poetsen kon toen ook. Ook weer even op het gemeentehuis geweest want het oude ijzer lag er nog steeds. Ook was er nog een makelaar ingezet om het huis in Colonge te verkopen. De volgende vakantie werd de zomervakantie: lekker vier weken aan de slag. |
|
|
|
|
|
|
|
Juli 2003 Deze vakantie gaat de geschiedenis in als de “canicule” de hittegolf. Twee weken voor de vakantie ging Willem met gezin en aanhanger naar Frankrijk om zijn bestelde dak platen in ontvangst te nemen. Door het transport bedrijf geplande datum lukte niet en Willem reisde weer terug en op de terugweg hoorde hij dat de chauffeur toch op weg was naar Theursot. Willem heeft hem mobiel naar binnen geloodst en instructies gegeven hoe en waar de spullen neergelegd moesten worden. En dan maar hopen dat het nog 2 weken rustig bleef liggen. Twee dagen voor de vakantie brak Willem z’n hand met fietsen. Dat was balen en geen dakplaten leggen deze vakantie. Komt best uit met de hitte. Hij heeft daardoor veel andere klusjes kunnen doen. Ramen gerestaureerd, deur gehangen etc. En we hadden een eenarmige man achter de grasmaaier, waar we zo aan gingen wennen, dat toen hij weer met twee handen maaide het gewoon een raar gezicht was. De eerste dagen hadden we wel alle dakplaten (80) bij de boerderij gelegd. Was pittig klusje. De eerste week ook veel takken geruimd en op brandstapels gegooid voor het najaar. Was ook veel werk. We hadden ook maar een kettingzaag gekocht en na enig oponthoud kregen we hem aan de praat en konden we zagen. Binnen enkele dagen telefoon aangevraagd en gekregen, vrij snel werk en dat van de fransen. We moesten wel wat kappen (in recordtempo en onder tropische omstandigheden) om de telefoonlijn goed te laten lopen. Maar toen hadden we ook vaste telefoon en hoefde we niet naar het weiland te lopen om mobiel te kunnen bellen. We hadden ook een geul gegraven voor de elektriciteit deze liep per ongeluk precies op de rioolleiding. Elke dag groeven we een stuk want het was behoorlijk hard allemaal. We waren blij dat de geul weer dicht kon, alleen de aarde draad bleef een probleem. (vergeten erin te doen voor we de kuil dichtgooiden) Lianda had de keukenkast geverfd nadat er een nieuwe achterkant in was geplaatst. Ik had beneden in de spoelkeuken warm en koud water aangelegd zodat men kon afwassen en de wasmachine kon laten draaien. Verder veel luiken en ijzeren hekjes geverfd. Onze slaapkamer was ook helemaal geisoleerd en geverfd. De grote ijzeren wateropslagbakken boven zijn eruit gesloopt, op een ochtend toen het nog niet zo heet was. Met een grote slijptol werden de zware bakken in stukken gesneden en afgevoerd of uit het raam gegooid. Beneden was een huiskamertje ingericht voor ons omdat Colonge verkocht was en wij er in oktober uitmoesten. We verhuisden ook elke dag wat. S’ nachts was het een leven als een oordeel volgens de mensen die in Theursot sliepen: een eekhoorn spookt rond. .(volgens Niels was het een kat met twee jongen). Daarna ontdekten we de reden: we vonden drie jonge beestjes op de bovenste verdieping, waarvan we dachten dat het jonge eekhoorns waren. We hadden een poosje twee loges, twee eekhoorntjes (een was er al dood), maar de anderen gingen ook dood na een week verzorgen en voeren om de twee uur, ook s’nachts. Jos en Marjolein bleven 2 weken al werd hun verblijf bijna nog verlengd door een kapotte auto. Gelukkig was er een Nederlandse ANWB-er in de buurt die het probleem komt oplossen zodat ze toch konden vertrekken. We zwommen in meertjes en in de rivier. Lianda en ik zijn nog een lang weekend weggeweest naar Indre (naar een kennis van franse les die daar is gaan wonen). Ayesha kwam een week later met Meral die we op zijn gaan halen in Dijon en ze had ook met haar een week op de camping gestaan. Aydan heeft hard gewerkt en veel verdiend. In het koetshuis was het een en ander gerepareerd en geverfd en dat was meteen een heel ander gezicht.. Jos z’n broer Ton kwam met zijn dochter een paar dagen langs en hebben geholpen met bomen snoei en het opknappen van het koetshuis. Andere broer (Louis) kwam ook nog even langs, net als Bernadette en Ard. Het was een drukke week. Willem en Jacqueline zijn drie weken geweest en de laatste week waren we met zijn drieën en dat was lekker rustig en we hebben nog een hoop gedaan. Vloeren in de olie gezet bij Aydan en Ayesha. Een ochtend had ik op het dak gezeten om gaatjes te zoeken in het zink, we wilden geen lekken meer. Lianda had een stuk tuin schoon gesnoeid en dat was daardoor flink opgeknapt. Dit moest ook onze zonnetuin worden. Het weiland was gemaaid en wij hadden ook heel wat uurtjes lopen maaien Tijdens dorpsfeest had ik de burgemeester gesproken over de ijzerhoop hij zou nog een keer bellen naar de oud ijzerboer. Bij de voordeur had ik een gedeelte van de overkapping gesloopt omdat het ijzer verroest was. Monique was op bezoek geweest en had een paar flessen wijn meegenomen uit de kelder die daar al lang lagen voor onderzoek. We hadden de nieuwe bewoners van Notre Ile ontmoet, jonge mensen met 3 kinderen. Hij werd leraar in Autun dus het huis kreeg weer permanente bewoning. 15 euro betaald aan Andre voor schade dakpan (zie vrachtwagen) Weinig contact met buren gehad maar wel veel met de makelaar. Zijn broer was oude burgemeester van ons dorp. Had oude foto’s voor ons van Theursot. Alles werd netjes door hem geregeld. Het huis moest onderzocht worden op asbest en lood. We waren ook nog naar wat brocantes geweest maar dat was niet veel bijzonders.(weinig leuke dingen en duur). Verder was het heet en droog, de bomen verloren nu al hun blaadjes, koeien gingen dood, rivieren stonden droog, mensen stierven. |
|
|
|
|
|
|
|
September 2003 Weer een weekje werken. Hans Baetings had wel zin om een weekje mee te gaan, hij kwam een dag later dan ik, volgeladen met spullen en vol goede moed. De eerste dag stootte hij verschillende keren zijn kop waaronder een keer tegen het dak van de oranjerie, waarna hij languit ging. We hadden lekker geklust, eerst met gipsplaten in de weer geweest later met het dichtsmeren van kieren en stukjes opvullen in de muur zodat deze weer strak werden. De nieuwe w.c. boven had een raam gekregen en was niet zo donker meer en hij was geïsoleerd en de closetpot stond klaar om aangesloten te worden. Het was weer heerlijk weer en we hadden lekker buiten gezeten onder de middag. Lianda kwam donderdags ook met een auto vol uit Nederland aan en zij ging vloeren boenen en lakken want de volgende vakantie moesten we immers verhuizen. Andre en Mourisette waren op vakantie, Jacques verkocht ons nog wat paddestoelen. Hans ging vrijdags weer weg en wij zijn zondags achter elkaar rijdend weer naar huis gegaan |
|
|
|
|
|
|
|
Oktober 2003 Herfst vakantie Jos en Marjolein bleven thuis want Ysell was net geboren. Willem kwam met zijn nieuwe bus waar verbazend veel uitkwam. We zouden vrijdag tekenen bij de notaris en dus moest het huis in Colonge leeg en elke dag reden we met een auto vol naar Theursot. Woensdags hadden we een feest voor de buren gegeven en een mand met Hollandse spullen voor ze meegenomen: ze waren blij en verdrietig tegelijk. Gerard bood aan te rijden met zijn aanhanger op donderdag. We dachten dan kunnen we alles wel in een keer laden maar voor de laatste dingen weg waren had ik nog 3 keer gereden en Gerard nog 2 keer, toen was eindelijk het huis leeg. Wel raar hoor na zeven jaar Colonge ineens een leeg huis waar zoveel in gebeurd was, het was wel even slikken. Vrijdags getekend in Autun en cheques ontvangen, ineens liep je met een geld bedrag van ruim 70000 euro over straat. Het inwissellen moest bij eigen bank in Nederland. Alle spullen die we verhuisd hadden moesten een plekje krijgen in Theursot, we hadden een klein woonkamertje en de keuken zag er aangekleed uit. Onze slaapkamer was behangen, maar het behang ging niet vanzelf aan de muur zitten. De kinderen sliepen in hun eigen kamer met nog kale muren maar het begon er al een beetje uit te zien. Alle houtstapels werden verbrand (het was weer prachtig weer) het gras werd gemaaid, en het zag er weer opgeruimd uit. De in Nederland door Willem gerestaureerde ramen van de boerderij werden weer gehangen en de sloten op de deur in de boerderij gemaakt. Jacqueline was begonnen met het plafond schilderen dus de boerderij ging er ook beter uitzien. We besloten de zolder boven de boerderijgarage te gaan gebruiken voor opslag van deuren en ramen zodat die niet overal verspreid stonden en dan kon ik mijn garage een beetje gaan opruimen. Willem was ook hard bezig elektriciteit aan te leggen, een groepenkast werd geplaatst en leidingen werden getrokken en de eerste stroompunten verschenen boven. |
|
|
|
|
|
|
|
November 2003 Weer een weekje alleen geweest, ik zag er in het begin wel tegen op alleen in dat grote koude huis, vroeg donker etc. Ik had ook zowat drie boeken uitgelezen s’avonds. Het werd al vroeg donker en doorwerken in donker en kou was vervelend. De elektriciteit was wel verhoogd deze week zodat we met de kerst niet elke keer weer met stroom uitval zouden zitten. (dacht ik) Monique zou langs komen voor de wijn in de kelder maar belde af. Ik ben nog even in Colonge geweest om Mourisette en Andre gedag te zeggen, ik zou bij ze eten maar die avond kwam net Gaunet voor de kachel langs en de balken opmeten in de champignonkamer. Ook de timmerman was langs geweest om een paar luiken op te nemen die gemaakt moesten worden. Ik was in de w.c. bezig geweest om een afvoer te maken naar de w.c. beneden, maar kreeg dat niet helemaal af. Verder de garderobe kast geïsoleerd en schoongemaakt en in de toekomstige badkamer een nieuw dakraam gezet en het dak geïsoleerd. Ook weer wat sleutels erbij gevonden, zodat er weer meer afgesloten kan worden. Het was wel lekker dat er boven stopcontacten zitten, die je kon gebruiken, dan kon je lekker de slaapkamer warm stoken. Het was eigenlijk de enige ruimte die lekker warm te stoken was. Ik had ook nog een waskast gekocht die we in de kerstvakantie op konden gaan halen. Ik was bij de belastingdienst geweest om protest aan te dienen tegen de hoge tax. Zij vonden dat mensen die in “ zo’n kasteel woonde met zoveel badkamers en luxe” wel wat meer konden betalen. Ze wisten niet hoe het er in werkelijkheid uit zag. Het weer was redelijk en af en toe had ik ook nog een buiten karwijtje opgezocht, maar in je eentje bramen zeisen valt niet mee. Ik had ook nog problemen met de auto zodat ik nog een middag kwijt was aan garage bezoek, maar uiteindelijk kon ik met kapotte auto naar Nederland rijden waar (de kapotte waterpomp) werd vervangen. |
|
|
|
|
|
|
|
Kerst 2003 De eerste kerst op Theursot. Het was koud toen we kwamen het plensde en de tweede dag stond in de toekomstige huiskamer een plas water terwijl ik dacht dat de lekkage aardig verholpen was maar met een andere windrichting kwamen er weer nieuwe lekkages tevoorschijn. De riviertjes en beekjes stroomde weer enorm en alles was weer groen dus de meeste droogte was wel weer verdwenen. Ook de serre lekte weer flink, het plastic bleek de zomer niet overleefd te hebben. Nieuw plastic werd er weer opgemaakt maar het bleef een nood-oplossing, er moest naar een goede oplossing gezocht worden. De eerste dagen waren koud, we hadden alleen elektrische kachels en de stroom klapte tot ergernis van de elektricien telkens uit en dit leverde wat spanningen op (geen elektrische). Het dwong ons om bedachtzaam met energie om te gaan. Beneden zijn we bezig gegaan om een gezamenlijke huiskamer in te richten. Dit hield in dat een schouw opgeknapt werd en een mooie zwarte kleur kreeg. De muren werden geverfd, gordijnen gehangen de kerstboom gezet en een kachel geplaatst binnen tien seconden terwijl wij dachten dat het een heel karwij zou worden. Maar Gaunet had wat korte pijpjes en stoken maar. Het was een tijdelijke oplossing omdat er nog een flexibele afvoerpijp in moest. Toen hadden we twee kachels, een in de keuken waar ook op gekookt kon worden en een in de kamer die lekker verwarmde, zodat we in ieder geval één ruimte hadden die behaaglijk was. Wel moest er natuurlijk hout komen en dat kwam uit een aanleunschuurtje van het koetshuis. Gortdroog dus dat brandde goed. Jos en Aydan hadden heel wat staan zagen. Boven zorgde Willem voor de eerste lichtbronnen die met schakelaar aan en uit konden. Dat was een vooruitgang en dat werkte een stuk lekkerder. Door de brandende kachel kwam er rook lucht in de kamertjes van Aydan en Ayesha. Was minder prettig Aydan sliep nog en paar dagen op onze kamer. Toen Aydan zijn kamertje was behangen werd de lucht ook minder en kon hij er weer slapen. Het was waarschijnlijk tientallen jaren geleden dat er zoveel mensen in huis leefde. S’nacht hoorde je mensen over de gangen naar de w.c. lopen: er werd echt weer geleefd in Theursot. Ieder had zijn eigen kerstboompjes en versieringen met lampjes e.d. in eigen kamers. In de gezamenlijke ruimte stond een grote kerstboom uit eigen park. Bij Denise en Gerard in Colonge zijn we nog op een buuravondje geweest. Dat was Bourgondisch eten en drinken. Met sneeuw en gladigheid, maar wel gezellig en we hebben alle roddels weer gehoord. Monique was ook nog op de koffie geweest om ons 100 jarige wijn te laten proeven uit onze kelder. De septictank waar ik zo m’n zorgen over had werkte steeds beter en stinkt minder. Misschien was er nu een beter milieu aan het ontstaan, hij had natuurlijk ook al jaren niet meer gewerkt. Ik was nog een middag het dak op geweest, op lekken jacht maar dat bleef moeilijk zoeken, het waren soms minigaatjes. We wandelde nog wat rondjes en de omgeving wat verder verkend. Het dorp zag er ook gezellig uit met lichtjes e.d. We hadden ons waskastje opgehaald (moest wel behandeld worden tegen houtworm) De kerst was gezellig met cadeautjes en de eerste kerstdag een heerlijk door Lianda gekookt diner. Het bleef de hele week wel zoeken naar warmtebronnen, want het bleef frisjes. Maar een echte witte kerst zat er ook niet in op 2e kerstdag viel er wat sneeuw, maar dat was niet de moeite. Wel was het bijzonder te eten van een op een houtkachel gekookte maaltijd. Frappant was dat op de heenreis we Willem en Jacqueline bij een benzine station troffen en op de terugreis weer. Na eerst verbaasd een telefoongesprek met zijn nieuwe handsfree te hebben gevoerd. Opnemen voortaan! |
|
|
|
|
|
|
|
|
