Dat deze Pasen de geschiedenis ingaat als een hele koude en een hele witte kunnen wij voluit beamen. In het dorp wenste men elkaar voor de grap bij de bakker “Joyeux Noël” (Vrolijk Kerstfeest). Want op de ochtend van de eerste paasdag lag er een dik pak sneeuw!!!!!

In het begin van de paasweek was ik alvast vooruit gereisd om het huis een beetje op te warmen. En dat lukte erg goed met een uitstekend functionerende c.v. Overal in huis werd het snel aangenaam. Op woensdag werd ik gevolgd door Lianda. Zij had mijn moeder bij zich, die een paar dagen bij ons kwam logeren. Later op de dag kwamen Jos en Marjolein en de meiden aan en ook zij hadden een gast (Leny) bij zich. Toen de gasten waren geïnstalleerd en ze daarna gegeten hadden, werden al vrij snel de bedden opgezocht, want de reis is toch altijd weer vermoeiend ook al heb je de route al zo vaak gereden. In de nacht begon het enorm te regenen en dat hield daarna ongeveer 14 uur aan. En dat betekende, dat de riviertjes aanzwollen tot wildwaterstromen en dat ze buiten hun oevers traden en stukken land onder water zette. Zo erg als deze keer had ik nog nooit gezien. De achtertuin van mijn buurman was een groot openlucht zwembad geworden Het leverde wel spectaculaire foto’s op. Maar ik was toch blij, dat wij wat hoger gelegen wonen en niet in een dal.

Op vrijdag arriveerden Willem en Jesse met een bus, afgeladen met spullen, waar we al een hele ochtend mee bezig waren om leeg te ruimen. Wat kwam er al niet uit de auto. Weer spullen genoeg voor de komende werkvakanties. Op de middagen dat het redelijk weer was hebben Jos en ik weer wat stookhout staan zagen. Een grote boom die was omgevallen werd in mootjes gezaagd en ook een voorraad verzameld hout voor de hangaar werd op kachelmaat gezaagd en gekloofd. Op het terrein waren er allerlei stroompjes water ontstaan en ook de “moestuin” stond blank. En dat is niet best voor de bessenstruiken. Terwijl er links en rechts wat werd geklust, hebben we met onze gasten wandelingen gemaakt en een paar dingen bezocht, zoals enkele musea in Chateau Chinon. Het weer was veranderd van regen in sneeuw en verschillende sneeuwbuien kleurde de wereld wit. Het meeste smolt wel weer weg, maar toch gaf het een wintergevoel.

Zaterdags was mijn moeder jarig en werd ze door Lune met een cadeautje gewekt. Daarna volgde een feestelijk ontbijt met versierde stoel en corsage en daarna koffie met Frans gebak dat Lianda en ik hadden gehaald bij onze plaatselijke bakker.

En als klap op de feesttaart zijn we s’avonds met zijn drieën gaan eten bij het restaurant van Cecile en dat is een ervaring apart, want behalve heerlijk eten wordt je door haar vermaakt met grappen en grollen en een rekening waar enkele nullen teveel opstaan. En bij het weggaan krijgt iedere klant vier dikke klapzoenen. Terwijl we zaten te eten viel de sneeuw gestaag naar beneden…..

De volgende morgen hebben met zijn allen Paasontbijt gegeten en daarna zijn de kinderen in een winter landschap de Paas-speurtocht gaan doen die mijn moeder verzonnen had en Jos en ik uitgezet hadden. Nadat alle eieren gevonden en verdeeld waren, werden er door de kinderen twee sneeuwpoppen gemaakt en door de rest o.a. plantjes gepoot (wel een raar gezicht hoor verse plantjes in de sneeuw gepoot) en tegels gesneden (als proef voor de badkamer in het koetshuis).

S’middags werd er gewandeld en zelfs uit de wind lekker in het zonnetje gezeten met een glaasje wijn en s’avonds hebben we met zijn allen gedineerd.  En s'nachts was er voor de liefhebbers (Marjolein en ik) nog Loir-jacht, maar helaas hij ontsnapte. 

Tweede paasdag was het voor iedereen, op mij na, weer tijd voor de terug reis. Omdat het s’ochtends nog flink sneeuwt gaan de eersten pas op weg als de weg een beetje berijdbaar is. Als ik mijn moeder en Lianda als laatste heb uitgezwaaid daalt de stilte weer neer op het huis, maar niet voor lang, want de slijptol en de boormachine worden gebruikt voor het aanleggen van een nieuwe afvoer in de spoelkeuken. Daar kan ik nu even rustig aan werken zonder dat er ineens een kraan wordt aangezet of zo. Ook de oude wasbak kon eruit en “even” een gaatje door de muur heen van 70 cm dik en gemaakt van granietsteen.

Maar dan wordt het voor mij ook tijd om te vertrekken en na een lange reis (auto pech onderweg) was ik weer voor even terug in Nederland.